2020: het jaar van de zwaan

Getallen, het blijft me fascineren. Zeker dit jaar: twee keer het getal twintig in harmonie of twee keer twee en twee keer nul. De nul of de cirkel, teken van de eeuwigheid of de cirkel van het leven, het levenswiel. Dat getallen speciaal zijn, is ook te wijten aan Pythagoras. Hij vormde met zijn volgelingen een spiritueel genootschap, waarbij zij getallen ook een filosofisch aspect en symbolische betekenis gaven. Twee was het eerste vrouwelijke getal, drie het eerste mannelijke getal en het getal 1 staat symbool voor de eenheid. Vandaar misschien dat het getal 6 vaak symbool staat voor de mens (2+3+1= 6).

Zo is er wel meer speciaals te vertellen over dit jaar 2020: het bestaat uit de optelsom van kwadraten van 4 opeenvolgende priemgetallen: 17 tot de tweede macht (289), 19 tot de tweede macht (361), 23 tot de tweede macht (529) en 29 tot de tweede macht (841). Of wat dacht je van deze? Maak eens deze berekening en je komt uit op 2020: 10 x 9 x 8 + 7 + 6 x 5 x 43 + 2 +1. Of hoe alle getallen na elkaar uitkomen bij dit jaartal.

Maar waarom verwijs ik naar 2020 als het jaar van de zwaan? Ik zou natuurlijk kunnen zeggen dat dit is omdat mijn boek Het mysterie van de zwaan dan zal verschijnen. Overigens begrijp ik nu pas waarom ik het boek niet afgewerkt kreeg in 2019: een boek met als titel zwaan doe je best verschijnen in 2020. Er is echter nog een andere reden: het getal twee is niets meer of minder dan een gestileerde zwaan. Twee, verwijst naar twee mensen, de liefde en welk dier staat er symbool voor de liefde? Juist, ja de zwaan. Zwanenkoppels zouden zeer monogaam zijn en elkaar eeuwig trouw blijven. Een zwaan is een vereniging van het vrouwelijke en het mannelijke. Een zwaan staat ook voor vrijheid. Vrij je weg kiezen, om te groeien. Auteur Nassim Nicolas Taleb schreef een boek met als titel Incerto – de zwarte zwaan waarin het gaat over dingen die voor ons onwaarschijnlijk lijken, maar toch waar kunnen zijn. Men geloofde vroeger immers dat zwarte zwanen niet bestonden, totdat men ze zag. Soms lijken dingen totaal onmogelijk, maar kan het toch of is het toch waar.

Wel laat mij dan voor 2020, het jaar van de zwaan dan het volgende wensen: een jaar vol liefde, vrijheid om je eigen weg te kiezen, te groeien en het geloof in jouw eigen zwarte zwaan. Dat mogelijk wordt, wat onmogelijk lijkt. Dus hou je wensen goed in het oog, wie weet worden ze mogelijk in het jaar van de zwaan.

De geheimen van kerst: de kerstengel

Engelen spelen een belangrijke rol in de Bijbel. Zowel de geboorte van Johannes de Doper als de geboorte van Jezus worden voorspeld door een engel. De geboorte van Jezus wordt bekend gemaakt aan de herders door een engel. De engelen bezingen de liefde voor God en vrede op aarde. Maar wat zijn engelen?

Daarvoor kan je kijken naar de etymologie, de herkomst van het woord engel: van het Griekse ‘angelos’ of het Hebreeuwse ‘mal’ach’ wat beiden boodschapper betekent. Engelen hebben vleugels als teken van goddelijke macht. Bovendien is het een verwijzing naar de verbinding tussen hemel en aarde: voor het christendom werd geloofd dat vogels (bijv. zwaan, gans) deze verbinding vormden, zodat de zielen van gestorvenen met vogels mee vlogen naar het paradijs. Vandaar dat je vaak engelen afgebeeld ziet op een grafsteen. Engelen zijn niet onderworpen aan de normale natuurwetten. Vandaar dat zij ook bescherming kunnen bieden (het woord beschermengel of engelbewaarder). Ooit ben ik eens ontsnapt aan een auto-ongeval en sindsdien hangt er als een talisman een engeltje in mijn wagen. Of het helpt weet ik niet, maar ergens voel ik dat dat engeltje daar hoort, dat het zo moet zijn.

Een engel zou ook verband kunnen houden met de Romeinse godin Victoria, equivalent van de Griekse Nikè, de godin van de overwinning die vaak met vleugels werd afgebeeld. Het bekendste beeld van haar afbeelding is de Brandenburger Tor in Berlijn, wat in 1989 een mooi beeld gaf als de Berlijnse muur viel en de mensen daar feest vierden. Met de hulp van engelen kan je overwinnen, denk ik dan altijd. En het zijn vrouwen, wat dacht je anders? Maar ook de Egyptische godin Isis kan je terugvinden met vleugels. Of de Soemerisch godin Inanna.

Godin Victoria – bron: wikipedia
Godin Niké – bron: wikipedia
Godin Isis – bron: wikipedia

Je hebt nog wezens met vleugels: elven of feeën, meestal vrouwelijke figuren die mens en dier behulpzaam . Deze figuren komen voort uit de Noorse en Keltische mythologie. Bij de Kelten bestaan er overigens talloze legendes (o.a. de kinderen van Lir, de legende van Oenghus/Angus) waarbij mensen, meestal vrouwen, veranderen in zwanen. Symbolisch vaak een verwijzing naar de geestelijke, de spirituele wereld.

Dat het woord elf correspondeert met het getal 11 lijkt vergezocht, maar heb je er ook al op gelet dat veel kerken aan hun ingang twee torens hebben, zij vormen letterlijk het getal 11. Net zoals de twee zuilen Boaz (zon) en Jachin (maan) bij de vrijmetselaars. Of om het luchtiger te houden, geen voetbal zonder elftal. In de Bijbel, die bestaat uit 66 boeken (6 x 11, 6=mens), kan je 11 in verband brengen met dwaasheid of met opstanding (wie er meer over wilt weten, ga naar deze site). Als Brugse zot die een burn-out heeft gehad, voel ik me dan natuurlijk goed bij het getal 11. Misschien moet je wel als dwaas beschouwd worden vooraleer je terug kan opstaan (“hé, verandert zij van beroep, die is goed gek”)? Natuurlijk staat 1 ook voor God/universum/kosmos -waar jij in gelooft- die ene. En de mens is de andere één (“jij bent me er eentje”). Dus slechts als je leeft volgens spiritueel inzicht, ben je een elf. Of 1+1=2, 2=een zwaan.

(Ik moest toch iets schrijven om reclame te maken voor mijn toekomst boek ‘Het mysterie van de zwaan’.)

O ja, de Jacobsladder, waar kerktorens naar verwijzen, zeker de platte (snap je de hint), spreekt ook over engelen:
“Toen droomde hij en zie op aarde was een ladder geplaatst, waarvan de top tot aan de hemel reikte, en zie de engelen van God klommen daarlangs omhoog en omlaag”
(Genesis 28:12)

of 2+8+1+2=13, het getal dat in de kerk van Lissewege verborgen zit.
Let op als je de kerktoren in de zomer bezoekt om van het prachtige zicht te genieten, dat je dus geen engeltjes tegenkomt daarboven.

Vervolg: de geheimen van kerst: de drie koningen.

Het leven van een schrijver

Trots ben ik dat ik deze titel hier kan typen. Nooit gedacht dat ik dit ooit zou mogen typen (dank u universum). Of toch niet vooraleer ik de pensioenleeftijd bereikt had, want een boek schrijven stond op mijn lijstje om te doen, je kent dat wel, eens ik in pensioen was. Moet je niet doen, hoor. Wachten tot je pensioen. Wie weet haal je het wel of ben je nog in staat om te doen wat je wou doen. Leef in het nu, niet in het verleden of de toekomst. Doe wat je wou doen zoveel mogelijk nu. Zoals een boek schrijven. Zo begon het bij mij. Ik zou één boek schrijven. Was dat verkeerd gedacht.

Ondertussen is boek twee ‘Het mysterie van de zwaan’ in zijn eindfase wat schrijven betreft. Tenminste als de muze mij met rust laat en niet verder dingen op mijn pad stuurt die het vermelden waard zijn in het boek. Dit boek verhaalt de ontdekkingstocht van een schrijfster, ondergetekende dus, in haar speurtocht om het mysterie van de zwaan te ontcijferen. We leven in een mysterieuze wereld, dat kan ik wel zeggen. Ik ben er nog steeds niet uit of dingen soms gebeuren omdat ze in ons onderbewuste diep verstopt zitten of omdat het universum, de kosmos, God het zo voorziet of toeval.

Maar in dat laatste geloof ik niet meer. Het is niet voor niets dat toeval in het Engels ‘coincidence’ is: dingen die samen gebeuren. Incidence: een inval, een invalshoek, een gebeurtenis. Of in het Frans ‘hasard’, afkomstig van het Arabische “al-zahr“, een verwijzing naar een kans, het spelen met de dobbelstenen (jeux des dés). Dés lijkt wel fel op deus, het Latijnse woord voor goden. Zou toeval dat zijn? Een spel dat de goden met ons spelen. Misschien zelfs een gevaarlijk spel (hasardeux of gevaarlijk, denk aan hazard in het Engels) . O ja, het woord komt uit de twaalfde eeuw, van ridders en de kruistochten, van de historische schrijver Guillaume de Tyr. Qua klank trekt ‘hazard’ nogal op Asgard, de burcht in het hemelrijk van de Noorse mythologie waar de Asen en Asinen, de Noorse goden wonen, waarbij een regenboogbrug (bifröstbrug) de enige verbinding met de aarde (Midgard) die bewaakt werd door Heimdall. Asgard, hazard: het gevaarlijke spel dat de goden met ons spelen via het toeval. Je zou er een toeval van krijgen. Merkwaardig dat eenzelfde woord zo’n uiteenlopende betekenissen heeft: een aanval, neerstorten en een gebeurtenis. Toeval, afkomstig van het Oudnederlandse ‘zuoval’ en ‘tôval’. Tôval, toveren (vroeger ook ‘taufr’), is niet onmogelijk denk maar aan het Duitse ‘zauberkraft’ (vroeger ook zouber, zauber – een ‘b’ werd soms in de loop der tijden een ‘v’). Dat is wat toeval is: een aan magie grenzende, onbegrijpbare kracht, een spel van de ‘goden’ om dingen gelijktijdig te laten gebeuren in ons universum.

Foto Nick Morrison via Unsplash

Hoe dan ook, ik ben dus ‘Het mysterie van de zwaan’ aan het afwerken, waarin ook woordbetekenissen van belang zijn, dus ik heb mij hierboven eventjes laten gaan, mijn excuses. Helaas blijft het daar niet bij. Want de research voor een vervolg op de thriller ‘Niets is wat het lijkt. Het witte dorp’ neemt ook wat tijd in beslag. Ik wou geen vervolg schrijven, maar mensen komen op je pad, je krijgt boeken uitgeleend, je begint dingen te zien in naburige gemeenten die je voordien nog nooit had gezien, zelfs al passeerde je er honderden keren. En ja, dan ontstaat er langzaam een verhaal in je hoofd. Dat langzaam groeit. Nog een aantal plaatsen bezoeken, nog een aantal boeken lezen en hopelijk begin ik in januari daar aan te schrijven. Als de zwaan, zoals ik boek twee ondertussen noem, afgewerkt is natuurlijk.

Dus stel niet uit wat je in het nu kan doen. Nu is de tijd om te beginnen bouwen aan je eigen regenboogbrug richting je dromen. En wie weet helpt ‘hasard’, Asgard of de toverkracht van ons universum je een beetje in de goede richting. Begin, wat je droom ook is, wat je wilt doen, maar altijd maar uitstelt. Als het zo moet zijn, zal het zo zijn.

Het mysterie van de zwaan: de naam hugo

Stel je bent een tweede boek aan het schrijven. Over het mysterie van de zwaan, een uitloopsel van de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp. Want je bent gefascineerd geraakt door de betekenis van de zwaan in het verleden. Alsof er een geheime taal werd gehanteerd. Zo werd in boeken waarin over de heilige graal van de tempeliers werd geschreven, onder andere het bekendeWolfram von Esschenbach, geschreven in de dertiende eeuw, vaak naar de tempeliers verwezen als zwaanridders. De stad Brugge heeft al eeuwenlang zwanen op zijn Reien. En in de buurt heb je het Zwin (zwaan?) met Suiankerke (Zwaankerke – Zuienkerke). Wat is dat toch met die zwaan vroeg ik me af in deze Zwinstreek (Zwaanstreek?)?

Dus ging ik op onderzoek. Ik vertoef nu al enkele maanden in mijn eigen ‘zwaanwereld’. Oude legendes, sterrenkunde, mythologie, zelfs alchemie, overal kom je de zwaan tegen. Zo vond ik de goden en heiligen die afgebeeld staan met een zwaan. Onder andere Hugo de Kartuizer (1053-1143). Een heilige die streed tegen het misbruik van priesters om mensen in het ootje te nemen dat ze mits veel geld te betalen, een plaats in de hemel zouden verdienen. Hij streed dus tegen onrecht. Alleen merkwaardig dat hij de Kartuizer wordt genoemd, terwijl hij geen Kartuizermonnik is.

Maar wat heeft deze heilige met een zwaan te maken? Hij wordt er vaak mee afgebeeld. Omdat de zwaan zou verwijzen naar het verlangen van de heilige Hugo naar eenzaamheid. En o ja, toeval of niet, zijn feestdag valt op …. 1 april, mijn verjaardag. Wie mijn vorige blogpost over een merkwaardige foto heeft gelezen, kan wellicht niet anders dan ook nu de wenkbrauwen fronsen. Ja, ik was zelf ook weer verbaasd om dit te ontdekken. Het universum waarin wij leven is zeer merkwaardig om het op zijn zachtst uit te drukken. Toeval bestaat niet. Lees maar eens het boek van deze blogpost lezen).

De weerspreuk luidt als volgt:
“Pluie de Saint-Hugues à la Sainte-Sophie: remplit granges et fournils.”
“Als het van Sint-Hugo tot Sint-Sofie regent, worden schuren en ovens gezegend.” Een spreuk toepasselijk voor het vullen van de schuur van Ter Doest in Lissewege, denk ik dan. Twee heiligen die beiden verwijzen naar de wijsheid in één weerspreuk. De naam Hugo heeft iets met een zwaan, want je hebt ook de heilige Hugo van Lincoln (1135/1140-1200) ofwel Hugo van Avalon (je weet wel Avalon, dat mythische land van koning Arthur).


Hij werd bisschop van Lincoln, verkeerde in koninklijke kringen, was vrijgevig, kon niet tegen onrecht, als je op de bovenstaande link klikt, lees je zijn verhaal. Hij was wel een kartuizer. Ook deze Hugo wordt afgebeeld met een zwaan. De afbeelding hiernaast is een afbeelding van een altaarstuk van de Kartuizerabdij van Saint-Honoré in Thuison-les-Abbeville in Frankrijk. Let ook op de mens die uit de kelk komt (een afbeelding van de heilige graal? Is de mens zelf de heilige graal?), dit kan je ook zien op de afbeelding van Hugo, de kartuizer.

Oké, we hebben nu twee heilige Hugo’s die met een zwaan afgebeeld worden. Beide Hugo hebben ook een link met de Franse stad Grenoble, de hoofdstad van de Alpen. Grenoble doet mij altijd denken aan ‘noble’, adellijk, edel. Als je er een anagram van maakt, krijg je en-globe-er, englober: alomvattend, globe is een ander woord voor aarde. Ja, woordspelletjes, het is een rare hobby van ondergetekende. Had ik al gezegd dat Alpen, mogelijks van ‘alven’ komt. Alven waren geesten die in heuvels leefden en ‘alvit’ is een Oudnederlands woord voor zwaan, dat wij nu ondertussen zijn vergeten. De naam Hugo betekent samengevat dus ‘wijsheid’. De tempeliers worden rond 1210 Tijdens folteringen hebben tempeliers bekend dat zij een Baphomet zouden vereerd hebben. Ik heb al verschillende verklaringen gelezen over Baphomet, je leest ze in mijn thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp. Samengevat komen alle betekenissen neer op “wijsheid”, “doop van wijsheid” of “hoofd van wijsheid”. Is de zwaan een teken dat verwijst naar de wijsheid die in de mens zelf zit, dat de mens meer kracht in zich heeft dan hij denkt (denkkracht) Vereerden de tempeliers dit principe? Was dit hun heilige graal? Of is het toch de steen der wijzen (hé, opnieuw wijsheid), een kelk, een schaal, een schat (in geldelijke of boekvorm)?

O ja, had ik al gezegd dat de naam van de eerste grootmeester van de tempeliers en één van de stichters Hugues de Payns of Hugo van Payns (1070-1136) was? In de Champagnestreek bezit hij zelfs een museum. Hij was dus één van de ridders die in 1118 de Orde van de van de Arme Ridders van Christus en de Tempel van Salomo zou gesticht hebben en volgens de legendes 9 jaar gegraven heeft op de plaats waar de tempel van Salomo zou gestaan hebben in Jeruzalem. Iemand met de naam Hugo dus, een naam die verwijst naar wijsheid en gekoppeld is aan de zwaan. Op zoek naar verklaringen en mysteries, vraag ik me af of de iconografie van de twee heilige Hugo’s met hun zwanen ook geen slinkse verwijzing is naar de eerste grootmeester van de tempeliers en hun verering van de wijsheid. Maar dat zal wel mijn zieke geest zijn. Of om het Vlaamse dialect te zeggen: Brugge met al zijn zwanen, moet een stad zijn die ‘wree wijs’ is…. of is het een stad in de Zwinstreek (Zwaanstreek) die effectief de graalstad van de tempeliers is?

Misschien zal je toch mijn boek ‘Het mysterie van de zwaan’ in 2020 moeten kopen? Of mij blijven volgen (je kan je altijd inschrijven op mijn nieuwsbrief) op deze blog, facebook of Youtube.