Heb jij al een avatar?

Een avater is een kleine tekening die als afbeelding op websites of forums wordt gebruikt. Dit in plaats van een eigen foto. Je kan laten zien wie je bent (of wie je wilt zijn) zonder dat je je eigen identiteit hoeft vrij te geven. Anonimiteit is de sleutel. Een avatar heeft het formaat van een pasfoto (200 x 200 pixels).

Wat betekent het woord avatar? Het zou uit het Sanskriet komen en neerdalende of incarnatie betekenen. In het hindoeïsme zou avatar een goddelijke verschijning in mens of dier willen zeggen. Avatars zijn wezens uit het universum die verantwoordelijk zijn voor rust en balans.

Toen ik dat las, dacht ik: misschien moet ik zelf eens een avatar maken? Ik vond een website waarop je gemakkelijk een avatar kon maken: https://wpjournalist.nl/avatar-maken/
Dit is het resultaat, je zal deze afbeelding nu wellicht af en toe zien opduiken:

Ken jij gravatar?

Je kan je avatar ook koppelen aan je e-mailadres via Gravatar. Dan kan je je avatar vanaf verschillende websites oproepen om te gebruiken. Hij zal bij websites automatisch te zien zijn bij een reactie die je achterlaat. Bijvoorbeeld op een blogbericht zoals dit.

Ik vraag me wel af: als avatar betekent dat je opnieuw geboren bent, dat het goddelijke verschijnt, wat voor een effect het maken van deze avatar dan zal geven? De toekomst zal het uitwijzen.

De film Avatar en inspiratie

Bij avatar denk je natuurlijk ook aan de film Avatar van James Cameron. Cameron zou de inspiratie voor zijn film gekregen hebben in een droom, een goddelijke inspiratie? Avatar toont ons Pandora, een wereld waar de natuur in harmonie met allerlei wezens leeft. Een ideale wereld, waarvan wij maar kunnen dromen. Net zoals James Cameron, die jarenlang allerlei wezentjes tekende, die dan later in de film terecht kwamen. Want het is je onderbewuste dat vaak verder gaat waar je mee bezig bent. Een idee of inspiratie rijpt in je onderbewuste. Vaak komt zoiets op een onverwacht moment, namelijk als je met huishoudelijke taken bezig bent, onder de douche staat of dus slaapt. Of door lukraak een boek open te slaan (zie deze blogpost over woorden en inspiratie)

Notities gebruiken om inspiratie vast te houden

Vandaar dat er bij mij thuis overal notitieboekjes rondslingeren. Dat er een spreekapp op mijn smartphone staat: de app Vono stuurt je gesproken memo’s rechtstreeks naar je mail. Dat de apps Pocket (om websites te bewaren die je later wilt lezen, maar waarvoor je nu geen tijd hebt) en Google Keep (om kleine notities te maken) mijn extern geheugen vormen. Voor uitgebreide research is er natuurlijk Evernote. En als je eens iets kleins wilt noteren als je ergens onderweg bent of voor op de nachttafel zijn er de usem-kaartjes ter grootte van een visitekaartje. Want je wilt toch niet dat je beste ideeën verloren gaan? En ja, ik weet het, je denkt, ik zal het wel onthouden. Dan heb ik slecht nieuws voor je: je onthoudt het niet. Noteren, noteren, noteren is het motto. Je onderbewuste wilt ook maar meewerken -dat is mijn ervaring toch- als je je focust op het schrijven. Niet vrijblijvend, maar echt probeert een vast schema te vinden waarop je schrijft (bijv. elke dag ’s morgens vroeg twee uur, of één vaste dag in de week vrijmaken om te schrijven). Dan komt er vanuit je onderbewuste de meeste inspiratie opborrelen.

Pandora

Zoals dromen over een mooie wereld. Dat was wellicht wat James Cameron deed toen hij dacht aan de planeet Pandora in zijn film Avatar. Toevallig schreef ik enkele dagen geleden nog maar een blogpost over Pandora. Het was wel een andere Pandora. Pandora is ook de maan van het sterrenstelsel Alpha Centauri, de buur van onze Melkweg. Met dit filmpje over Pandora (4 minuten) met de stem van Sigourney Weaver duik je in een fantasiewereld om eventjes de realiteit te vergeten. Willen we dit niet allemaal? Of zou het geen fantasiewereld zijn? Wie zal het zeggen?

Is het corona of karuna?

Taal is iets merkwaardigs. Omdat ik momenteel via spraakherkenning noodgedwongen teksten schrijf, heeft taal nog meer mijn aandacht dan voorheen. Vele talen over heel de wereld lijken op elkaar, omdat zij eenzelfde oorsprong hebben, het Indo-Europees. Maar ook qua betekenis lijken sommige woorden op elkaar. Zo kwam ik onlangs in het luisterboek How to love van Thich Nhat Hanh het woord karuna tegen. In het Sanskriet betekent karuna compassie, of beter gezegd empathie. Het betekent het vermogen om met iemand anders mee te lijden. Maar het woord karuna heeft een diepere betekenis. Het gaat niet alleen over empathie; maar ook over het opnemen van een actieve rol in een poging om het lijden, dat wordt ervaren door een andere persoon, te helen.

Ware liefde

En zo moet ik denken aan de mensen uit de medische sector. Want zij helen de slachtoffers van corona. Elkaar helpen is de enige manier om te helen, om liefde de overhand te laten nemen. Het boek How to love gaat dan ook over ware liefde. Ware liefde betekent in het moment zijn, luisteren naar anderen, empathisch het lijden van anderen te ervaren, wat het fundament is van een liefdevol leven.

Karuna en empathie

Ik vraag me af of deze corona niet bedoeld zijn om ons te herinneren aan het feit dat empathie voor de ander de enige weg is in deze wereld. Zou het daarom zijn dat racisme momenteel een hot item is? De karuna die actief wordt gemaakt om racisme in te dijken? Want karuna is ook een proces tot verandering op cognitief en emotioneel niveau. Een helder inzicht krijgen op gevoelsniveau. Zo kan je karuna in zijn andere betekenis omschrijven. Niet enkel taalkundig, maar ook symbolisch kan je dus enige gelijkenis zien tussen de woorden corona en karuna. Zou dat toeval zijn? Of speelt het universum of de god Pan (zie vorige blogpost) een merkwaardig spelletje met de mensheid?