Een merkwaardige lezing

Woensdag 8 januari gaf ik een lezing voor de Rotary van ’t Brugse Vrije. Men had gevraagd gewoon mijn boekvoorstelling nog eens over te doen, maar ik wou iets extra’s doen. Al iets vertellen over zaken die verborgen zitten in Brugge. Maakte ik tegelijkertijd reclame voor het vervolg op de thriller ‘Niets is wat het lijkt. Het witte dorp’, wat dan mooi meegenomen is. Maar over welke locatie zou ik het best spreken? Weet je wat, dacht ik, ik laat mij leiden door het toeval. Ik had de laatste maanden toch geleerd om meer te leven op mijn innerlijk kompas, ‘to go with the flow’, dus ik zou het toeval laten beslissen over welke locatie in Brugge ik zou spreken.

Enkele dagen later zag ik een post passeren op Linkedin van één van de leden van de Rotary die iets geplaatst had op internet in verband met de Jeruzalemkapel in Brugge. Aha, dacht ik, ik zal deze locatie nemen, ik moest er toch nog eens langs gaan voor mijn research in Brugge ter voorbereiding van boek 3 (ja ja, er komt een derde boek, een vervolg met dezelfde personages als in Niets is wat het lijkt). In de Jeruzalemkapel nam ik alles goed in mij op, ik had niet zoveel tijd, een uurtje, ik nam enkele foto’s, bezocht het museum en kocht een boekje. Je weet hoe dat gaat als toerist. Ik ging naar huis. Ik had enkele dingen gezien, maar er was nog iets. Maar wat? En ja hoor, zoals ik al vaak gehad heb, kwam het inzicht enkele uren later. Soms moet je iets laten bezinken, alle indrukken en foto’s achteraf nog eens bekijken vooraleer het je opvalt.

Ik was ondertussen bezig mijn powerpoint voor de lezing aan het aanpassen, het was zaterdag, ik moest de lezing de woensdag daarop geven. Hoe kon ik de lezing interessanter maken? Ik besloot iets te vertellen rond het logo van de Rotary. Hun logo verbergt immers een oude symboliek rond levenswiel, zonnewiel, het getal van de mens, enzovoort. Maar toen ik mijn foto’s bekeek om enkele dingen te vertellen over de Jeruzalemkapel -die overigens symbool staat voor wederopstanding, een inwijding- zag ik exact hetzelfde symbool in de Jeruzalemkapel als het logo van de Rotary: een Sint-Catharinawiel. Een wiel dat staat voor reiniging en transformatie (Catharina=katharsis). Ik had het gevonden. Ik was door het toeval te volgen op de enige locatie in Brugge beland waar je het logo van de Rotary in de vorm van een Catharinawiel talloze keren kan zien. Het spreekt vanzelf dat dit leuk was om te vertellen aan mijn toehoorders bij de Rotary.

Of hoe het toeval (de foto op Linkedin) bepaalde waarover mijn lezing zou kunnen gaan (de symboliek van het logo, de transformatie). De enige locatie in Brugge waar het Catharinawiel zoveel keer te zien is, kwam op mijn weg in voorbereiding van de lezing voor een vereniging die hetzelfde wiel in haar logo voert. Hoe merkwaardig. Moraal van het verhaal: volg je intuïtie en laat je leiden door het toeval, je krijgt er mooie geschenken door. O ja, en als je een lezing geeft, vraag vooraf wie er foto’s neemt of neem zelf een fototoestel mee 🙂

Tijdens de lezing bij de Rotary ’t Brugse Vrije

Maar ach, ik geloof niet meer in toeval, jij wel?

O ja, wie meer wilt weten over wat de Jeruzalemkapel in Brugge verbergt of de symboliek van het Catharinawiel, die zal geduld moeten hebben voor boek 3, vrees ik. Of mij eens uitnodigen voor een lezing zoals de Rotary, wie weet wat ik dan vertel? Wat ik wel zeker weet, is dat ik het opnieuw zal overlaten aan ‘het toeval’ wat ik zal vertellen bij een volgende lezing. Mij laat inspireren door de muze van een schrijfster. Altijd komt er wel iets verrassends op mijn weg. In iedere bocht van een levensweg wacht er wel een verrassing. Net zoals bij iedere lezing.

De Heilige Bloedkapel in Brugge en OLV-kerk te Lissewege

Tijdens de research voor boek 3 doe je soms ontdekkingen die je enigszins verwonderd laten zijn. Ja, hoor er komt een boek 3, een vervolg op Niet is wat het lijkt. Het witte dorp met dezelfde personages (na het boek Het mysterie van de zwaan dat normaal in het voorjaar zou moeten verschijnen).

Lissewege bezit één van de weinige schilderijen van een kruisweg waarop het Heilig Bloed van Brugge met buisje en al staat op afgebeeld. Het duidelijkste staat het op schilderij nummer….13.

Kruisweg, schilderij nummer…13
Kruisweg OLV Bezoeking kerk Lissewege: nummer 14

Dus dacht ik, hmm, is er een verband tussen Lissewege en de Heilige Bloedkapel in Brugge? Ik had het gevoel van wel. Ik zou zo verder kunnen bouwen op het verhaal uit boek 1. En ja hoor, nu komt er een SPOILER voor wie boek 1 nog niet heeft gelezen: kijk eens op de foto hieronder waarop je het nummer ziet van het adres van de Heilige Bloedkapel in Brugge: het nummer…..13.

Plan Burg Brugge met de Heilige Bloedkapel op nummer 13: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/29239

I rest my case. Wie denkt er nu nog dat 13 een ongeluksgetal is? Of Lissewege maar een gewoon klein dorp is?

Het mysterie van de zwaan: de naam hugo

Stel je bent een tweede boek aan het schrijven. Over het mysterie van de zwaan, een uitloopsel van de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp. Want je bent gefascineerd geraakt door de betekenis van de zwaan in het verleden. Alsof er een geheime taal werd gehanteerd. Zo werd in boeken waarin over de heilige graal van de tempeliers werd geschreven, onder andere het bekendeWolfram von Esschenbach, geschreven in de dertiende eeuw, vaak naar de tempeliers verwezen als zwaanridders. De stad Brugge heeft al eeuwenlang zwanen op zijn Reien. En in de buurt heb je het Zwin (zwaan?) met Suiankerke (Zwaankerke – Zuienkerke). Wat is dat toch met die zwaan vroeg ik me af in deze Zwinstreek (Zwaanstreek?)?

Dus ging ik op onderzoek. Ik vertoef nu al enkele maanden in mijn eigen ‘zwaanwereld’. Oude legendes, sterrenkunde, mythologie, zelfs alchemie, overal kom je de zwaan tegen. Zo vond ik de goden en heiligen die afgebeeld staan met een zwaan. Onder andere Hugo de Kartuizer (1053-1143). Een heilige die streed tegen het misbruik van priesters om mensen in het ootje te nemen dat ze mits veel geld te betalen, een plaats in de hemel zouden verdienen. Hij streed dus tegen onrecht. Alleen merkwaardig dat hij de Kartuizer wordt genoemd, terwijl hij geen Kartuizermonnik is.

Maar wat heeft deze heilige met een zwaan te maken? Hij wordt er vaak mee afgebeeld. Omdat de zwaan zou verwijzen naar het verlangen van de heilige Hugo naar eenzaamheid. En o ja, toeval of niet, zijn feestdag valt op …. 1 april, mijn verjaardag. Wie mijn vorige blogpost over een merkwaardige foto heeft gelezen, kan wellicht niet anders dan ook nu de wenkbrauwen fronsen. Ja, ik was zelf ook weer verbaasd om dit te ontdekken. Het universum waarin wij leven is zeer merkwaardig om het op zijn zachtst uit te drukken. Toeval bestaat niet. Lees maar eens het boek van deze blogpost lezen).

De weerspreuk luidt als volgt:
“Pluie de Saint-Hugues à la Sainte-Sophie: remplit granges et fournils.”
“Als het van Sint-Hugo tot Sint-Sofie regent, worden schuren en ovens gezegend.” Een spreuk toepasselijk voor het vullen van de schuur van Ter Doest in Lissewege, denk ik dan. Twee heiligen die beiden verwijzen naar de wijsheid in één weerspreuk. De naam Hugo heeft iets met een zwaan, want je hebt ook de heilige Hugo van Lincoln (1135/1140-1200) ofwel Hugo van Avalon (je weet wel Avalon, dat mythische land van koning Arthur).


Hij werd bisschop van Lincoln, verkeerde in koninklijke kringen, was vrijgevig, kon niet tegen onrecht, als je op de bovenstaande link klikt, lees je zijn verhaal. Hij was wel een kartuizer. Ook deze Hugo wordt afgebeeld met een zwaan. De afbeelding hiernaast is een afbeelding van een altaarstuk van de Kartuizerabdij van Saint-Honoré in Thuison-les-Abbeville in Frankrijk. Let ook op de mens die uit de kelk komt (een afbeelding van de heilige graal? Is de mens zelf de heilige graal?), dit kan je ook zien op de afbeelding van Hugo, de kartuizer.

Oké, we hebben nu twee heilige Hugo’s die met een zwaan afgebeeld worden. Beide Hugo hebben ook een link met de Franse stad Grenoble, de hoofdstad van de Alpen. Grenoble doet mij altijd denken aan ‘noble’, adellijk, edel. Als je er een anagram van maakt, krijg je en-globe-er, englober: alomvattend, globe is een ander woord voor aarde. Ja, woordspelletjes, het is een rare hobby van ondergetekende. Had ik al gezegd dat Alpen, mogelijks van ‘alven’ komt. Alven waren geesten die in heuvels leefden en ‘alvit’ is een Oudnederlands woord voor zwaan, dat wij nu ondertussen zijn vergeten. De naam Hugo betekent samengevat dus ‘wijsheid’. De tempeliers worden rond 1210 Tijdens folteringen hebben tempeliers bekend dat zij een Baphomet zouden vereerd hebben. Ik heb al verschillende verklaringen gelezen over Baphomet, je leest ze in mijn thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp. Samengevat komen alle betekenissen neer op “wijsheid”, “doop van wijsheid” of “hoofd van wijsheid”. Is de zwaan een teken dat verwijst naar de wijsheid die in de mens zelf zit, dat de mens meer kracht in zich heeft dan hij denkt (denkkracht) Vereerden de tempeliers dit principe? Was dit hun heilige graal? Of is het toch de steen der wijzen (hé, opnieuw wijsheid), een kelk, een schaal, een schat (in geldelijke of boekvorm)?

O ja, had ik al gezegd dat de naam van de eerste grootmeester van de tempeliers en één van de stichters Hugues de Payns of Hugo van Payns (1070-1136) was? In de Champagnestreek bezit hij zelfs een museum. Hij was dus één van de ridders die in 1118 de Orde van de van de Arme Ridders van Christus en de Tempel van Salomo zou gesticht hebben en volgens de legendes 9 jaar gegraven heeft op de plaats waar de tempel van Salomo zou gestaan hebben in Jeruzalem. Iemand met de naam Hugo dus, een naam die verwijst naar wijsheid en gekoppeld is aan de zwaan. Op zoek naar verklaringen en mysteries, vraag ik me af of de iconografie van de twee heilige Hugo’s met hun zwanen ook geen slinkse verwijzing is naar de eerste grootmeester van de tempeliers en hun verering van de wijsheid. Maar dat zal wel mijn zieke geest zijn. Of om het Vlaamse dialect te zeggen: Brugge met al zijn zwanen, moet een stad zijn die ‘wree wijs’ is…. of is het een stad in de Zwinstreek (Zwaanstreek) die effectief de graalstad van de tempeliers is?

Misschien zal je toch mijn boek ‘Het mysterie van de zwaan’ in 2020 moeten kopen? Of mij blijven volgen (je kan je altijd inschrijven op mijn nieuwsbrief) op deze blog, facebook of Youtube.

De regel van de tempeliers

De oudste gekende Latijnse kopie van de regels van de tempeliers bevindt zich in de bibliotheek Biekorf in Brugge. De kopie komt van de Cisterciënzerabdij van Ter Duinen (de moederabdij van Ter Doest uit Lissewege). Het was Bernardus van Clairvaux, de bekendste abt van de Cisterciënzers die de regel schreef. Zijn oom André de Montbard was één van de stichters van de tempeliers.

Wie het boek niet gelezen heeft, leest nu misschien best niet verder : SPOILER.

Voor wie het boek gelezen heeft of wie weet welk getal verborgen zit in de kerk van Lissewege : let op het nummer van het werk en op de tijdsduur van het filmpje 🙂 Alle cijfers uit de tijdsduur van het filmpje spelen een rol in de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp.

Dat zal wel weer toeval zijn.