Internationale vrouwendag: weet jij wat de verborgen betekenis is van “wuf”?

Internationale vrouwendag. Vrouw of in het West-Vlaams ‘wuf’. Klinkt denigrerend. Maar wist je dat er ook een verborgen betekenis bestaat? Wuf, wijf. Vroeger bestond er geen W, een dubbele V werd een W. Als je de Latijnse woorden Virginitas (zuiverheid), Virtus (kracht), Iustitia (rechtvaardigheid), Iubilatio (vreugde) en Felicitas (geluk) gebruikt, vormen zij samen VVIIF. Of jawel: wijf, wuf. Dus is wuf eerder een compliment dan een denigrerend woord.

Let op als je wief gebruikt, want dan verwijs je naar de witte wieven. Dat waren vrouwelijke geesten waarvan men geloofde dat ze verborgen zaten in heuvels die ofwel goed deden ofwel slecht. Mist over de velden waren witte wieven die op pad waren.

De vrouwendag wil het onrecht tegen vrouwen aanklagen. Gewoon een symbolische dag, want wees eerlijk, elke dag zijn er dingen die kunnen aangeklaagd worden. We moeten niet wachten tot deze symbolische dag. De tijden zijn veranderd. Ooit werd de vrouw, de moeder vereerd. Vrouwen waren koninginnen, godinnen, priesteressen. Tot de overgang werd gemaakt naar het patriarchaat en het tijdperk van het sterrenbeeld Andromeda, de geketende vrouw aanbrak. Zoveel slimmer zijn we in de loop der eeuwen niet geworden, integendeel. Maar laten we hoopvol naar de toekomst kijken. De lange weg die al is afgelegd, is nog niet ten einde. Het liefst sluit ik deze blogpost af met een gedicht van Marina De Haan.

Vrouw,
jij bent nodig in dit verhaal.

Jouw stem.
Jouw kracht.
Jouw hart.

Mooie vrouw,
wat is de wereld zonder jou?

Wat is de wereld zonder je zorg?
Zonder je vuur en je structuur?

Zonder jou zien we door de bomen het bos niet meer.
We verdwalen in grote groene weiden.
We struikelen over woorden en zinnen.

Lieve vrouw,
blijf zoals je bent gemaakt.

Om op te vallen.
Om te vallen en weer op te staan.
Om door te pakken en anderen vast te pakken als het even niet meer gaat.

Vrouw,
blijf vertrouwen, blijf houden
van anderen,
maar vooral ook,
van jou.

(Marina De Haan via www.zoeteliefde.com)

Pontheslea, koningin van de Amazones (De mulieribus claris, Parijs, Frankrijk, eerste helft 15e eeuw via Mediaval Manuscripts op Twitter

De schatkist van een bibliotheek

Boeken, ik kan er uren naar zoeken, in bladeren, in lezen. Bibliotheken zijn dan ook de schatkamer voor een veellezer als ondergetekende. Alleen bevatten bibliotheken te veel boeken om in een mensenleven te lezen. Dus dwaal ik soms langs de boekenkasten, niet met mijn vinger langs een leesplank zoals je soms in films ziet, maar speurend op mijn gevoel. Welk boek is het volgende dat het lezen waard is? En dan plots voel ik het. Ja, in deze kast zit een boek dat ik wil lezen. Mijn hand reikt naar een boek. Altijd weer een verrassing welk boek ik kies. Tenminste als het niet gaat om een boek dat ik gereserveerd heb of een boek dat ik zoek om één of andere reden. Het leukste is je te laten verrassen door boeken via een intuïtieve keuze.

Het woord bibliotheek heeft overigens een religieuze weerslag: het komt van het Griekse biblos en theca: de bijbel en een doos, een kist om iets in te doen, iets te bewaren. Byblos is echter ook een zeer oude Fenicische stad (3000 v. Christus) in het huidige Libanon die bekend stond voor het maken van papyrus, papier dus. In het Grieks biblion, geschrift, boek, wat in het Latijn biblia sacra: heilige boeken werd. Zo kwam men dus uiteindelijk tot het woord bijbel. De belangrijkheid van boeken was dus al vroeg bekend. Byblos was een vazalstad van Egypte, de Egyptische godin Isis zou er ooit naartoe gereisd zijn om het lichaam van Osiris, haar echtgenoot op te halen. Alhoewel de stad ook verbonden is met Adonis, de god die de geliefde was van Venus, Aphrodite of Astarte. En met de tempeliers die de stad ooit aan hun heerschappij onderworpen.

Photo by Taisiia Shestopal on Unsplash

Hoe dan ook, het woord library, librairie, bibliotheek in het Engels of Frans voor een boekhandel geeft misschien meer weer wat boeken je schenken: vrijheid (libre). Want tijdens het lezen ben je verzonken in de wereld die de schrijver schetst. Heb je de vrijheid om eventjes aan de alledaagse realiteit te ontsnappen. En dan komt het oud -Engelse woord voor library : bóchord, afkomstig van book hoard . Hoard is een schat, een geheime voorraad: een boekenschat dus. Vandaar ook woordenschat. Een schat wordt in verhalen vaak bewaard door een draak. Wat heeft dat met boeken te maken vraag je je af? Iemand die veel leest, is een boekenwurm. Iedereen denkt afkomstig van een worm. Maar waarom zou iemand die veel boeken leest te vergelijken zijn met een worm, een dier dat in de grond leeft? Neen, wurm heeft ook als betekenis draak. Vergezocht? Een wyrm is een draak of een zeeslang. Draken komen al eeuwenlang voor in verhalen of het nu gaat om Sint-Michaël en Sint-Joris die een draak verslaan, Harry Potter of Game of Thrones. Het verband met boeken en een draak is wel merkwaardig want draken werden gelijkgesteld met de duivel. Tenzij in boeken teveel geheimen verteld worden, waardoor je volgens sommige (om maar niet te zeggen de kerk en de adel in de middeleeuwen) te veel zou te weten komen. Dan ben je een echte boekenwurm of boekendraak.

Dat in geschriften van de abdij van Ter Duinen draken getekend werden en tijdens opgravingen vloertegels gevonden zijn waarop draken zijn afgebeeld, vind ik een grappig fenomeen. Monniken en draken? Maar ja, zij schreven natuurlijk de boeken die het gewone volk niet mocht lezen. De abdijen bezaten een schat aan kennis en aan boeken. Geen wonder dat zij draken afbeelden in hun geschriften en abdijen: iemand moest dit toch bewaken? De draken zullen wellicht niet verwijzen naar de Chinese astrologie waar een draak staat voor geluk en fortuin, alhoewel monniken daar misschien stiekem ook wel naar verlangden. Ik vraag me af als men ooit opgravingen zou doen naar de abdij van Ter Doest in Lissewege waarvan restanten nog in de weidegronden liggen of men dan ook drakentegels zou terugvinden? Iemand moet de schat van Ter Doest dat een befaamd scriptorium en een bibliotheek had bewaken? Een boekenwyrm?

De patroonheilige van de schrijvers en journalisten

Vrijdag 24 januari was het de dag waar de patroonheilige van de schrijvers en journalisten gevierd werd. Ik wist dat niet, maar nu bewijst de dagkalender van de Druivelaar zijn nut. Uit heimwee naar mijn kindertijd of nostalgie heb ik immers nog eens een Druivelaar aangeschaft. Leuk om vooral ook te weten wanneer zon opkomt, wanneer het nieuwe of volle maan is, enzovoort… Want meer leven volgens het ritme van de natuur, dat is één van de wijzigingen die ik doorgevoerd heb in mijn leven na mijn burn-out. Of is het door te lezen over de Kelten dat ik meer aandacht heb voor de natuur en het ritme der dingen?

Hoe dan ook, de patroonheilige van de schrijvers en journalisten is dus Franciscus van Sales, een 16-17e eeuwse heilige die bisschop zou geweest zijn in Genève en Annecy. De inspirator van de monnikenorde van de Salesianen. Hij schreef een bekend boek :  Inleiding tot het Devote Leven, bedoeld om mensen te helpen om zich niet te laten meeslepen door het wereldse leven. Ja, dat lijkt mij wel een man naar mijn hart.

www.rijksmuseum.nl

Eventjes googelen bracht mij bij Kerknet, waar een aantal raadgevingen stonden die van hem zouden afkomstig zijn:
1. Neem dagelijks tijd voor stilte, bij voorkeur in de vroege ochtenduren als je geest helder is.
2. Doe alles met aandacht, maar één voor één, vergeet de kleine dingen niet.
3. Wees vriendelijk en liefdevol voor iedereen, maar sluit alleen vriendschap met mensen met wie je goede dingen kunt doen. Respecteer mensen die een andere weg hebben gekozen.
4. Zorg dat er steeds een plek is waar je je kunt terugtrekken om het contact met je innerlijke te behouden, maar zonder je niet af van de andere.
5. Oordeel niet over anderen, als je niet wilt dat er over jou geoordeeld wordt, alles is een momentopname bij iedereen.
6. Hou je niet bezig met verlangens die niet haalbaar zijn, maar hou ze in je hart tot de tijd gekomen is.
7. Als je hart onrustig is, onderzoek waarom om te kunnen uitmaken wat wel en wat niet bij je past.
8. Verdiep je in het leven van iemand die je inspireert om uit andere levens e leren.
9. Gebruik je eigen talenten: spreken, luisteren, sporten, enz… want je talenten heb je voor iets gekregen. Vergeet echter niet dat niemand alles kan doen.
10. Wees geduldig: wat er is, laat het zijn, water komt, laat het komen. Ontvang kritiek, ga mee in de flow van het leven.

Hij lijkt wel een moderne coach, die Franciscus van Sales.

Meer over Franciscus van Sales is terug te vinden in het boek van Francien van de Beek, Heilige aandacht, meditatie-oefeningen met Franciscus van Sales.

Een merkwaardige lezing

Woensdag 8 januari gaf ik een lezing voor de Rotary van ’t Brugse Vrije. Men had gevraagd gewoon mijn boekvoorstelling nog eens over te doen, maar ik wou iets extra’s doen. Al iets vertellen over zaken die verborgen zitten in Brugge. Maakte ik tegelijkertijd reclame voor het vervolg op de thriller ‘Niets is wat het lijkt. Het witte dorp’, wat dan mooi meegenomen is. Maar over welke locatie zou ik het best spreken? Weet je wat, dacht ik, ik laat mij leiden door het toeval. Ik had de laatste maanden toch geleerd om meer te leven op mijn innerlijk kompas, ‘to go with the flow’, dus ik zou het toeval laten beslissen over welke locatie in Brugge ik zou spreken.

Enkele dagen later zag ik een post passeren op Linkedin van één van de leden van de Rotary die iets geplaatst had op internet in verband met de Jeruzalemkapel in Brugge. Aha, dacht ik, ik zal deze locatie nemen, ik moest er toch nog eens langs gaan voor mijn research in Brugge ter voorbereiding van boek 3 (ja ja, er komt een derde boek, een vervolg met dezelfde personages als in Niets is wat het lijkt). In de Jeruzalemkapel nam ik alles goed in mij op, ik had niet zoveel tijd, een uurtje, ik nam enkele foto’s, bezocht het museum en kocht een boekje. Je weet hoe dat gaat als toerist. Ik ging naar huis. Ik had enkele dingen gezien, maar er was nog iets. Maar wat? En ja hoor, zoals ik al vaak gehad heb, kwam het inzicht enkele uren later. Soms moet je iets laten bezinken, alle indrukken en foto’s achteraf nog eens bekijken vooraleer het je opvalt.

Ik was ondertussen bezig mijn powerpoint voor de lezing aan het aanpassen, het was zaterdag, ik moest de lezing de woensdag daarop geven. Hoe kon ik de lezing interessanter maken? Ik besloot iets te vertellen rond het logo van de Rotary. Hun logo verbergt immers een oude symboliek rond levenswiel, zonnewiel, het getal van de mens, enzovoort. Maar toen ik mijn foto’s bekeek om enkele dingen te vertellen over de Jeruzalemkapel -die overigens symbool staat voor wederopstanding, een inwijding- zag ik exact hetzelfde symbool in de Jeruzalemkapel als het logo van de Rotary: een Sint-Catharinawiel. Een wiel dat staat voor reiniging en transformatie (Catharina=katharsis). Ik had het gevonden. Ik was door het toeval te volgen op de enige locatie in Brugge beland waar je het logo van de Rotary in de vorm van een Catharinawiel talloze keren kan zien. Het spreekt vanzelf dat dit leuk was om te vertellen aan mijn toehoorders bij de Rotary.

Of hoe het toeval (de foto op Linkedin) bepaalde waarover mijn lezing zou kunnen gaan (de symboliek van het logo, de transformatie). De enige locatie in Brugge waar het Catharinawiel zoveel keer te zien is, kwam op mijn weg in voorbereiding van de lezing voor een vereniging die hetzelfde wiel in haar logo voert. Hoe merkwaardig. Moraal van het verhaal: volg je intuïtie en laat je leiden door het toeval, je krijgt er mooie geschenken door. O ja, en als je een lezing geeft, vraag vooraf wie er foto’s neemt of neem zelf een fototoestel mee 🙂

Tijdens de lezing bij de Rotary ’t Brugse Vrije

Maar ach, ik geloof niet meer in toeval, jij wel?

O ja, wie meer wilt weten over wat de Jeruzalemkapel in Brugge verbergt of de symboliek van het Catharinawiel, die zal geduld moeten hebben voor boek 3, vrees ik. Of mij eens uitnodigen voor een lezing zoals de Rotary, wie weet wat ik dan vertel? Wat ik wel zeker weet, is dat ik het opnieuw zal overlaten aan ‘het toeval’ wat ik zal vertellen bij een volgende lezing. Mij laat inspireren door de muze van een schrijfster. Altijd komt er wel iets verrassends op mijn weg. In iedere bocht van een levensweg wacht er wel een verrassing. Net zoals bij iedere lezing.

Het leven van een schrijver

Trots ben ik dat ik deze titel hier kan typen. Nooit gedacht dat ik dit ooit zou mogen typen (dank u universum). Of toch niet vooraleer ik de pensioenleeftijd bereikt had, want een boek schrijven stond op mijn lijstje om te doen, je kent dat wel, eens ik in pensioen was. Moet je niet doen, hoor. Wachten tot je pensioen. Wie weet haal je het wel of ben je nog in staat om te doen wat je wou doen. Leef in het nu, niet in het verleden of de toekomst. Doe wat je wou doen zoveel mogelijk nu. Zoals een boek schrijven. Zo begon het bij mij. Ik zou één boek schrijven. Was dat verkeerd gedacht.

Ondertussen is boek twee ‘Het mysterie van de zwaan’ in zijn eindfase wat schrijven betreft. Tenminste als de muze mij met rust laat en niet verder dingen op mijn pad stuurt die het vermelden waard zijn in het boek. Dit boek verhaalt de ontdekkingstocht van een schrijfster, ondergetekende dus, in haar speurtocht om het mysterie van de zwaan te ontcijferen. We leven in een mysterieuze wereld, dat kan ik wel zeggen. Ik ben er nog steeds niet uit of dingen soms gebeuren omdat ze in ons onderbewuste diep verstopt zitten of omdat het universum, de kosmos, God het zo voorziet of toeval.

Maar in dat laatste geloof ik niet meer. Het is niet voor niets dat toeval in het Engels ‘coincidence’ is: dingen die samen gebeuren. Incidence: een inval, een invalshoek, een gebeurtenis. Of in het Frans ‘hasard’, afkomstig van het Arabische “al-zahr“, een verwijzing naar een kans, het spelen met de dobbelstenen (jeux des dés). Dés lijkt wel fel op deus, het Latijnse woord voor goden. Zou toeval dat zijn? Een spel dat de goden met ons spelen. Misschien zelfs een gevaarlijk spel (hasardeux of gevaarlijk, denk aan hazard in het Engels) . O ja, het woord komt uit de twaalfde eeuw, van ridders en de kruistochten, van de historische schrijver Guillaume de Tyr. Qua klank trekt ‘hazard’ nogal op Asgard, de burcht in het hemelrijk van de Noorse mythologie waar de Asen en Asinen, de Noorse goden wonen, waarbij een regenboogbrug (bifröstbrug) de enige verbinding met de aarde (Midgard) die bewaakt werd door Heimdall. Asgard, hazard: het gevaarlijke spel dat de goden met ons spelen via het toeval. Je zou er een toeval van krijgen. Merkwaardig dat eenzelfde woord zo’n uiteenlopende betekenissen heeft: een aanval, neerstorten en een gebeurtenis. Toeval, afkomstig van het Oudnederlandse ‘zuoval’ en ‘tôval’. Tôval, toveren (vroeger ook ‘taufr’), is niet onmogelijk denk maar aan het Duitse ‘zauberkraft’ (vroeger ook zouber, zauber – een ‘b’ werd soms in de loop der tijden een ‘v’). Dat is wat toeval is: een aan magie grenzende, onbegrijpbare kracht, een spel van de ‘goden’ om dingen gelijktijdig te laten gebeuren in ons universum.

Foto Nick Morrison via Unsplash

Hoe dan ook, ik ben dus ‘Het mysterie van de zwaan’ aan het afwerken, waarin ook woordbetekenissen van belang zijn, dus ik heb mij hierboven eventjes laten gaan, mijn excuses. Helaas blijft het daar niet bij. Want de research voor een vervolg op de thriller ‘Niets is wat het lijkt. Het witte dorp’ neemt ook wat tijd in beslag. Ik wou geen vervolg schrijven, maar mensen komen op je pad, je krijgt boeken uitgeleend, je begint dingen te zien in naburige gemeenten die je voordien nog nooit had gezien, zelfs al passeerde je er honderden keren. En ja, dan ontstaat er langzaam een verhaal in je hoofd. Dat langzaam groeit. Nog een aantal plaatsen bezoeken, nog een aantal boeken lezen en hopelijk begin ik in januari daar aan te schrijven. Als de zwaan, zoals ik boek twee ondertussen noem, afgewerkt is natuurlijk.

Dus stel niet uit wat je in het nu kan doen. Nu is de tijd om te beginnen bouwen aan je eigen regenboogbrug richting je dromen. En wie weet helpt ‘hasard’, Asgard of de toverkracht van ons universum je een beetje in de goede richting. Begin, wat je droom ook is, wat je wilt doen, maar altijd maar uitstelt. Als het zo moet zijn, zal het zo zijn.

Gratis e-books

Het was een hele zoektocht om een papieren boek, zelfs al heb je het in pdf of word op je pc staan, om te zetten in een formaat dat geschikt is als e-book. Dan nog zoeken naar een geschikt platform, maar eindelijk is de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp toch gepubliceerd geraakt als e-book.

Mijn zoektocht heeft nog iets opgeleverd door de onbekende wereld van de e-books te verkennen: allerlei websites waar je gratis e-books kunt downloaden. Ik som er enkele op. Niet alle websites hebben nederlandstalige e-books, maar ik vermeld ook de anderstalige. Voor mijn research voor het volgende boek ‘Het mysterie van de zwaan’ heb ik al veel nut gehad aan anderstalige boeken.

Gutenberg

Op deze site heb ik al oudere boeken gevonden in mijn zoektocht. De boeken staan er in verschillende talen. Een echte schatkamer.

Feedbooks.com

Deze site begin ik nog maar te ontdekken. In allerlei formaten (pdf, kindle, epub) kan je hier gratis e-books vinden. Klassiekers kan je hier soms ook ontdekken.

Amazon

Dan heb je Amazon natuurlijk, met een top 100 van gratis e-books, maar er zijn er nog te vinden. Het aanbod is groot. Wel meestal engelstalig, maar er zijn meer en meer nederlandstalige boeken terug te vinden.

Manybooks.net

Veel, echt veel gratis e-books, meestal engels. Je vindt ze in allerlei formaten, er wordt bij het downloaden gevraagd je keuze aan te duiden welk genre je het liefste hebt, waarna je vooral inzake deze genres nieuws krijgt. Je kan ook online de boeken lezen.

Kobo

Wie met Kobo werkt, die vind daar ook een pagina met gratis e-books.

Bol.com

Ook Bol.com bezit een aparte pagina met Nederlandstalige en Engels gratis e-books. Boeken van Charles Dickens, gebroeders Grimm, William Shakespeare, om er maar enkele te noemen. Je hebt wel geen keuze in welk formaat te downloaden, het is automatisch epub.

Dnbl

Een nederlandstalige site die niet zo bekend is, maar waar je oude Nederlandstalige klassiekers kan downloaden. Ook kan je er veel tijdschriftartikelen vinden over geschiedenis en taalkunde, etymologie. Een ware schatkamer, zeker als in het Oudnederlands wil snuisteren.

Open Library

Meer dan 1 miljoen boeken beschikbaar, maar nu loopt er een campagne met vraag voor sponsoring om te blijven bestaan. Hopen maar dat dit lukt.

Planetebook.com

Ongeveer tachtig gratis te downloaden klassiekers in de oorspronkelijke taal van uitgave (meestal engels): Pride and prejudice van Jane Austen, 1984 van George Orwell, The jungle book van R. Kipling, noem maar op.

Smashwords

Meestal anderstalig, alhoewel je er ook wel nederlandstalige e-books kan op vinden. Je kan aanduiden welke prijs je zoekt (als je betalende e-books wilt lezen) of hoeveel woorden je wilt lezen.

Ik denk dat ik hier nu wel de meest belangrijke websites vermeld heb waar je gratis e-books kunt downloaden. Zelf heb ik nog geen e-reader, ik lees op mijn laptop. Als iemand mij echter een geschenk wil geven, een e-reader is altijd welkom. Om je te helpen vind je hier een lijst van e-readers. Of als je een e-reader aan jezelf of iemand anders cadeau wilt doen. Om al die gratis e-books te kunnen lezen natuurlijk 🙂

ComputerComputer

Op zoek naar woorden en inspiratie

Boeken Haemin Sumin

Woorden en inspiratie, daar draait het leven van een schrijver om. Je vindt het overal. Maar soms stokt het eens. Iets dat elke schrijver wel eens meemaakt. Een wandeling in de natuur helpt soms, bij mij toch. Of eventjes het hoofd leeg maken door naar muziek te luisteren. Maar wat mij soms ook helpt, is mooie teksten lezen van iemand anders. Alsof de woorden aan je blijven kleven en zo nieuwe woorden opwekken waardoor je weer verder kan. De ene schrijver inspireert de andere.

De laatste tijd neem ik vaak één van de twee boekjes van Haemin Sumin vast. Vorig jaar heb ik toevallig zijn boek Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt ontdekt. Ik zat in een burn-out dus ik had tijd. De titel was zo uitnodigend om het boek te kopen. Het was een voltreffer. Dus moest ik zijn nieuwe boek Houden van dingen die niet perfect zijn ook wel aanschaffen. Zeker omdat de bouwmeesters van de kerk van Lissewege, zoals ik in mijn thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp had genoteerd, als motto hadden dat niets perfect moest zijn omdat enkel God perfect is. Zo zie je dat veel niet symetrisch is of pilaren ongelijk zijn. En zo moet het ook wel zijn: want niemand is gelijk, we zijn allemaal anders. Ook de schrijvers die op zoek zijn naar inspiratie.

Anderen hebben misschien andere methodes om terug inspiratie te krijgen. Wijze, filosofische woorden en verhalen inspireren me altijd. Dus misschien eens enkele citeren van Haemin Sumin? Dus ik neem zijn laatste boek en sla het lukraak open en wat zie ik? Misschien een boodschap voor mezelf of voor jou?

Er zijn momenten waarop je alleen maar op de bank wilt liggen en tv kijken. Het wordt wel eens tijd dat je je hardwerkende geest een momentje rust geeft. Je kunt niet altijd productief zijn.

Hé, dat is ook wel toevallig? Is een moment van inspiratieloosheid dan gewoon een teken van de muze of het universum dat je eens een stap achteruit moet zetten om dingen klaarder te zien? Wat als ik nu nog eens Haemin om raad vraag en zijn boek lukraak opensla, wat zal ik dan te lezen krijgen?

Probeer je ademhaling eens te voelen.
Adem diep in en uit…
Het helen begint wanneer
we beginnen aandacht aan onszelf te schenken.

Ja, nu je het zegt. Rustig ademhalen, je lichaam voelen, mindfulness of hoe je het ook noemt, dat kan ook helpen om de inspiratie terug te toveren. Nog een derde raadgeving proberen te vinden? Het boek terug dicht, eventjes wachten…. en openklappen.

Woorden hebben veel macht.
Vanaf vandaag ga je je beter voelen’ ‘Je hebt zoveel talent, je wordt vast een heel goede schrijver’ ‘Op een dag zal je muziek de harten van veel mensen raken’
Op het moment dat iemand deze woorden tegen je zegt,
gaat er een groot aantal mogelijkheden voor je open.
Woorden kunnen zaadjes van de werkelijkheid worden.

Heb ik het niet gezegd? Haemin Sumin schrijft prachtige boeken om als je eventjes vastzit, je hoeft daarom geen schrijver te zijn, een momentje er in te lezen. Je krijgt vast wel inspiratie, inzichten of een mooie boodschap. Zou de laatste tekst echt willen zeggen dat mijn woordenmuziek ooit veel harten zal raken?

Ga naar boeken van Haemin Sumin

Een merkwaardige foto

Al een hele tijd vraag ik me af of dingen die gebeuren moesten gebeuren, voorbestemd waren, een gevolg zijn van je keuzes of gewoon toeval. Deze week zat ik thuis met een virus, wat vervelend is, maar wel tijd geeft om een aantal boeken te lezen en eens in fotoalbums te bladeren, iets wat al heel lang geleden was. En zo kwam ik op een foto genomen op mijn doop. Daar zag ik iets merkwaardigs op waardoor ik me nu afvraag of er toch iets is als het lot. Dat toeval eigenlijk niet bestaat.

Dit is de foto, op het eerste zicht een gewone doopfoto waarop mijn mama er veel jonger uit ziet en ikzelf ook overigens.

Maar toen viel mijn oog op de achtergrond : een Mariabeeld langs de rechterkant en langs de linkerkant hing er een foto in zwart-wit. Een watermolen met twee watervogels. Ik keek dichter en toen bleef mijn hart toch een tel stil staan: twee zwanen. Hoe is dat mogelijk? Alsof er toen al een signaal was dat ik ooit één (het worden er twee want een tweede boek Het mysterie van de zwaan is in voorbereiding) boek zou schrijven over Mariakerken die samen een sterrenbeeld zwaan zouden vormen. Stond het toen al in de sterren geschreven dat ik dat ooit zou doen?

En een watermolen. Water werd als heilig beschouwd door onze voorouders, water doet energie stromen (phanta rei, alles stroomt) zoals bij een watermolen. Een molen is ook een symbool van tijd, van de cirkel van het leven dat altijd maar in beweging is: de terugkerende cyclus van geboren worden en sterven. Ik was gebiologeerd door de foto. Wanneer was die genomen? Wanneer was ik gedoopt? Dat ik geboren was op 1 april als een soort Goddelijke Komedie, wist ik al, maar wat was de datum waarop ik gedoopt was, kon dat ook nog iets verbergen. Ik nam de foto uit het album en draaide hem om. 15 mei 1972 (verdorie, nu weet iedereen hoe oud ik ben).

15 mei, eventjes zoeken wiens naamdag dat is. Het is blijkbaar de naamdag van de heilige Sophia van Rome. Sophia? Een ander woord voor wijsheid. Maar wacht eens eventjes. Ik ben gedoopt in de kerk van Lissewege. De kerk waar het Mariabeeld de houding heeft Sedes Sapientiae (zetel van wijsheid) en Jezus een appel vasthoudt (een appel is ook een symbool voor spiritueel inzicht, cfr. Newton). De kerk waar een Baphomethoofdje verstopt zit, Baphomet zou naargelang het geval verwijzen naar hoofd of doop van wijsheid. Als dat nu geen toeval is. Nee, wacht, toeval bestaat niet.

Ik besluit iets meer te lezen over de heilige Sophia. Sophia van Rome. Een martelares uit de derde eeuw na christus die na de dood van haar man, haar bezittingen uitdeelden en met haar drie dochters naar Rome trok, wat als christen gevaarlijk was (christenen werden toen vervolgd). Haar dochters zouden de marteldood gestorven zijn, waarna zij ook stierf toen ze het graf van haar dochters bezocht. Het is één van de ijsheiligen (je weet wel, die dagen in mei waarvoor je niets in je tuin mag planten totdat zij gepasseerd zijn). Haar dag, 15 mei, zou wel de ideale dag zijn om planten te planten, want zij markeert het einde van de nachtvorst. Ze wordt ook wel koude Sofie genoemd in de volksmond (heb ik daarom over koude geschreven in mijn thriller, vroeg ik me af? Nee, je hoofd erbij houden, dat is toeval). In Constantinopel werd een basiliek aan haar gewijd, net zoals in Bulgarije de hoofdstad Sophia werd genoemd, alhoewel het ook kan gaan om de wijsheid in het algemeen. Het is onzeker of ze echt bestaan heeft of het eerder om een symbolische verering van de wijsheid gaat. Ze wordt vaak afgebeeld met een palmtak (teken voor martelares), een zwaard (hé, ik heb een zwaard op de kaft van mijn boek geplaatst) en een boek. Mijn hart sloeg een tel over. Ook wel toevallig, maar ja, da’s juist toeval bestaat niet.

En toen stond mijn hart voor een tweede keer stil. Want de namen van haar dochters waren : Fides, Spes en Caritas: geloof, hoop en liefde. Wat staat er in mijn boek en wat vertel ik op elke rondleiding rond de verborgen symboliek van de kerk van Lissewege. Dat de kerktoren met het getal 13 een ode is aan de liefde, aan God waarbij het hoofdstuk in de Bijbel van Korinthiërs 13, een mooie tekst over liefde, je moet die tekst maar eens lezen, inspiratie kan geboden hebben. Vooral vers 13:13 van de Korinthiërs haal ik aan als ik een rondleiding geef: “Nu echter blijven geloof, hoop en liefde, de grote drie; maar de liefde is de grootste.” Begrijp je dat ik eventjes van mijn melk was? Maar het werd nog merkwaardiger.

Want als ik verder zocht op geloof, hoop en liefde, dan vond ik dat dit een motto was dat ook door de tempeliers gebruikt werd. Maar het was nog niet gedaan. Want wie had er ook over geschreven? Dante. In het paradijs ontmoet Dante in zijn Goddelijke Komedie namelijk Petrus, Jacobus en Johannes die hem ondervragen over geloof, hoop en liefde. Niet enkel dat, de drie kruisen op de calvarieberg van Christus zouden ook symbool staan voor geloof, hoop en liefde. Lezers van mijn boek zullen wel begrijpen waarom ik ook dit merkwaardig vind, ik kan hier niet verder op in gaan voor wie dit bericht leest en mijn boek nog niet zou gelezen hebben.

Is wat wij doen voorbestemd? Hebben wij een lot waar we niet kunnen aan ontkomen? Een universum, een God, een kosmos die ons leidt? Op die vraag moet iedereen voor zichzelf maar uitmaken wat hij vindt, maar mijn doopfoto vertelt misschien wel dat het schrijven van mijn thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp en het volgende boek Het mysterie van de zwaan, wellicht toch wel een juiste stap was in mijn leven. Wat denk jij?

Ik besloot mijn doopfoto terug op haar plaats te steken, het was tijd om verder te lezen, kennis of wijsheid -hoe je het ook wilt noemen- op te doen om zowel Het mysterie van de zwaan, het volgend boek dat hopelijk voor eind dit jaar af is, het levenslicht te laten zien, als om de research voor het vervolg op “Niets is wat het lijkt” te bespoedigen. O ja, wie mysterieuze zaken weet over Dudzele, Damme en Brugge, mag mij altijd inspiratie bezorgen. Dan kan ik met geloof, hoop en liefde verder aan het schrijven gaan. Want uiteindelijk is niets wat het lijkt, ook een gewone doopfoto niet.

Soms zijn dingen toeval en soms niet

Soms vraag je je af of iets toeval is of er bepaalde krachten aan het werk zijn die dingen laten gebeuren. Voor wie de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp nog niet gelezen heeft, stop met lezen. Want er is een SPOILER

Stel je voor : je schrijft een boek. Een deel van je verhaal draait rond verborgen symboliek en één cijfer dat verborgen zit in de kerk van Lissewege. Je manuscript is klaar. Je stuurt het naar de redacteur waar je mee samenwerkt.

Enige tijd later krijg je je manuscript terug. Je schrapt, verbetert en voegt toe. Je stuurt het terug naar de redacteur die ook het grafisch werk doet. Je hebt een aantal foto’s bij elkaar gezocht om je verhaal te ondersteunen.

Je krijgt alles terug, maar nu grafisch uitgewerkt, in boekvorm. En wat zie je? Alhoewel je het niet zo bedoeld had heb je 260 pagina’s en 39 foto’s in je boek. Beide cijfers verwijzen naar het getal waarrond je geschreven hebt. Want 260/20 = 13 en 39/3 = 13.
Dan ben je toch eventjes verwonderd. Verwonderd over hoe je deel uitmaakt van een Goddelijke Komedie die het universum heet. Maar eigenlijk had ik niet meer verwacht, als je geboren bent op 1 april, dan weet je dat je leven wellicht één Goddelijke Komedie zal zijn.

O ja, toen ik dit blogbericht geschreven had, maar nog niet gepubliceerd, passeerde ik op de terugweg van de dierenarts een bord met een cijfer voor de marathon die dit weekend Lissewege passeert. Zie de foto . Een bord juist na het kapelletje van Ter Doest en met zicht op het dorp en de kerktoren. En wat was dat cijfer als je naar Lissewege keek ? Juist ja, wie mijn boek gelezen heeft of een rondleiding gevolgd heeft, kan zich nu nog afvragen of toeval nog bestaat of dat wij inderdaad leven in een Goddelijke Komedie.

Heb jij het acrostichon in Niets is wat het lijkt al ontdekt ?

Een acrostichon of lettervers of naamdicht is een tekst, een gedicht waarvan de eerste letters van iedere regel, strofe of vers achter elkaar gelezen ook een woord of een zin vormen. Ik heb er ook eentje verwerkt in de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp.

Alleen is het natuurlijk niet de eerste letter van iedere regel of strofe, maar op een andere manier dat ik het gedaan heb. Heb jij het al ontdekt ?

Overigens staan er verschillende acrostichons (is dat het juiste meervoud ?) in de Bijbel. Ook in het verhaal Van den vos Reynaerde van ‘Willem die Madocke maakte’ (dit is de enige hint die men heeft over de vermoedelijke auteur) kan je zoiets terugvinden in de laatste regels. Ik geef het hier weer zodat je kan zien hoe het werkt :

Bij Gode, ik dar ’t u wel raden!
Isengrijn sprak tot den bere:
Wat zegt gij er toe, Brune here?
Ik ligge in den rijzeren
liever dan hier in de ijzeren.
Laat ons tot den koning gaan
ende zijnen pais daar ontvaan.
Met Firapeel dat zij gingen
ende maakten pais van alle dingen.
Je kan de tekst Bi Willeme zien als je de vetgedrukte letters na elkaar plaatst, dat zou een bijkomende verwijzing zijn naar de vermoedelijke auteur.

Ook in het Nederlandse volkslied, het Wilhemus vormen de eerste letters van de coupletten in de originele spelling het woord Willem van Nassov .

Wie weet welk acrostichon er in de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp verwerkt zit ?