En de zoektocht gaat verder

Soms vragen mensen mij wat synchroniciteit betekent. Ik ga een klein voorbeeld geven van iets wat ik de afgelopen dagen meegemaakt heb. In mijn vorige blogpost had ik geschreven over mijn vermoeden dat de kerk OLV in Lissewege ooit aan Maria-Magdalena zou gewijd zijn geweest. Enkele dagen geleden was 22 juli haar officiële feestdag. Ik schonk verder geen aandacht aan wat ik geschreven had op mijn website, maar vandaag werd ik opnieuw met mijn neus op de feiten gedrukt dat er mij iets wordt duidelijk gemaakt. Of is het gewoon toeval? Nee, dit is een voorbeeld van synchroniciteit.

Een voorbeeld van synchroniciteit: Maria-Magdalena en Isis

Want wat trof ik aan tussen al mijn e-mails op 21 juli? Een nieuwsbrief van Karin Haanappel, een kunsthistorica die ik volg. Zij schrijft en vertelt over vrouwelijke kunstenaars uit de geschiedenis en zij brengt de kracht van het vrouwelijke terug in de aandacht. Het was niet zomaar een nieuwsbrief. Ze verwees immers naar de oorsprong van 22 juli, maar ook naar het verband tussen Isis en Maria-Magdalena.

Dat trok onmiddellijk mijn aandacht. Samengevat zegt ze het volgende:
– de feestdag van Maria Magdalena valt op 22 juli, maar dat was oorspronkelijk het feest van de Egyptische godin Isis. Het was ook het moment waarop de ster Sirius voor het eerst opkomt bij zonsopgang na een lange tijd van  onzichtbaarheid
– In die tijd kwam de zon tijdens de lente-equinox (21 maart) op in het sterrenbeeld Maagd. Het was een tijd van de Venus kunst. De maagd symboliseert de grote moeder en heeft dus niets te maken met het begrip kuisheid.
– In het begin van het christendom was Maria Magdalena belangrijk. Ze had vele volgelingen. Zij kende het AL. Opmerking: wie een rondleiding van mij al gevolgd heeft weet dat er twee grafstenen zijn in de kerk van Lissewege waar er wordt verwezen naar het Al.
– in de vierde eeuw na Christus werd het christendom een staatsgodsdienst en werden alle heidense religies verboden. Daardoor ging veel kennis en geschriften verloren. Heidense tempels en beelden moesten gewijd worden aan Jezus Christus. De cultus van de moedergodinnen moest opgaan in de nieuwe religie. Vandaar dat Maria Magdalena haar feestdag kreeg op 22 juli. Isis werd dus vervangen door Maria Magdalena.
– De kerk van Rome besloot echter in de zesde eeuw om de status van Maria Magdalena te veranderen in een boetvaardige zondares, een vrouw van lichte zeden. Slechts in 1969 is Maria Magdalena door de kerk opnieuw in ere hersteld en heeft ze haar vroegere status van apostel der apostelen teruggekregen. In 2016 heeft paus Franciscus zelfs van 22 juli een officiële feestdag gemaakt, waardoor Maria Magdalena nu effectief gelijk staat aan de apostelen.

Verering van Isis in Lissewege?

Dit deed mij nadenken. Als Maria Magdalena vereerd werd op plaatsen waar vroeger Isis vereerd werd, is het dan niet mogelijk dat Isis ook een verering had hier in Lissewege? Er zijn een aantal elementen die deze mogelijkheid niet uitsluiten:

  • op haar website www.parijsvanisis.nl/ bewijst Karin Haanappel dat Isis vereerd werd in Parijs. Het woord Parijs, Par-Is zou afkomstig zijn van Par-Isis. Dan stel ik mij de vraag of de- is in Lissewege ook geen verwijzing zou kunnen zijn naar de godin Isis? De weg van Isis?
  • In onze kerk Onze-Lieve-Vrouw bezoeking zit het getal 13 bouwtechnisch verwerkt. 13 verwijst naar een ingewijde. Naar de M van Maria, de 13e letter van het alfabet. Of naar de apostel der apostelen, de 13e apostel: Maria Magdalena. Maar als een Egyptische farao stierf, ging hij door het riet (lis) via het westen (de kerktoren staat in het westen) met een trap langs 13 ringen naar boven, naar de hemel. De symboliek is gelijkaardig met het visioen in de Bijbel, Genesis 28: 12, dat gaat over het visioen van Jacob met engelen die langs een wenteltrap naar de hemel gaan. 2 + 8 + 1 + 2 = 13. Het getal dat ook verwijst naar het Hebreeuwse Achava (liefde) en Echad, (één). Samen 26, de getalswaarde van het woord Jahweh.
  • Isis werd vereerd in het vroege Vlaanderen: in Doornik zijn er bij een opgraving van de restanten van de Merovingische koning Childerik Isis-beeldjes gevonden. Dus de Merovingers vereerden Isis. De Merovingers regeerden vanaf de vijfde eeuw nadat de Romeinen verdwenen waren. Het is dus niet onmogelijk dat ook hier ooit Isis vereerd werd.
  • De naam Lissewege zou volgens sommigen ‘weg door het riet ‘betekenen. Verwijst de naam ook niet naar weg van de Farao? De weg van Isis? En wat met Vlissingen en Vlissegem die geografisch op één lijn liggen met Lissewege? En verder nog Lissabon.

Het verleden blijft een raadsel, waar ik wel van overtuigd ben is dat Lissewege een vrouwelijk heiligdom was. Met een kerk gebouwd op water. Water het vrouwelijke element. Welke godin voor Maria vereerd werd, is niet onomstotelijk vast te stellen. Maar dat Maria Magdalena en ISIS in aanmerking komen, is toch wel een feit. Oh ja, vorig jaar was er een kunstwerk aan de kerk: een skelet die op een bankje zat. En wat droeg hij rond zijn hals? Een Ankh, het Egyptische teken van leven waar ook Isis mee afgebeeld is. Dit is geen bewijs, maar wel toevallig.

En nu stel ik mij ook de vraag, waarom stond er vorig jaar een grote Eiffeltoren als kunstwerk in ons dorp, visueel juist naast onze kerk: een verwijzing naar het Parijs van Isis en Lissewege van Isis? Binnenkort komt Karin gaan heb al haar boek ‘Het Parijs van Isis’ uit in de nieuwe druk. Ik kijk er al naar uit om meer te weten te komen over de sporen die deze oude, vergeten godin achtergelaten heeft.

Image

Meer info over Karin Haanappel: www.haanappelpublishers.nl/.

P.S. : ik heb mij ingeschreven voor haar cursus Herancientstory en je mag drie keer raden welke getallen in mijn wachtwoord staan. 7+ 1 + 1 + 4 = 13. Als je dus wil weten wat synchroniciteit is, dit is het. Altijd dingen tegenkomen waarvan je denkt: is het nu toeval of niet?
P.S.2: ik ga op zoek naar de foto van de Eiffeltoren in ons dorp die ik ooit getrokken heb. Ik vind hem terug op mijn Twitter account op 23 juli, ik had de foto de dag voordien getrokken.

Please follow and like us:

Promotie krijgen op een speciale datum

Focus-Wtv zal twee keer een promotiefilmpje uitzenden waarin ik reclame maak voor Lissewege, meer bepaald voor de kerk OLV Bezoeking. In primeur vinden jullie het filmpje hieronder. Maar toen ik de data doorkreeg wanneer het zou uitgezonden worden, werd ik getriggerd. Het zijn speciale data.

Wie er nog aan twijfelt dat Lissewege speciaal is: een filmpje van de dienst voor toerisme in Brugge van Focus-Wtv, waarvoor dank. Wie meer wilt weten: vanaf 2/8/2020 rondleidingen in de kerk op zondag om 15 u (enkel mits reservatie vooraf): via https://blog.bovickery.eu/rondleidingen. Je kan bij de rondleiding ook het boek tegen verminderde prijs kopen via een combiticket.Delen mag.

Slået op af Bo Vickery i Torsdag den 9. juli 2020

De eerste uitzending is op 22 juli. Mijn hart stond een momentje stil toen ik dat las, want 22 juli is de dag waarop Maria-Magdalena wordt gevierd. Maria-Magdalena, de geliefde van Jezus (vermoedelijk) die werd afgeschilderd als een prostitué door de kerk, maar sinds de Nag Hammadi-geschriften in 1945 werden gevonden waarin andere evangelies zaten, is de kijk op Maria-Magdalena toch wel anders. Zij was belangrijker dan de Kerk haar doet voorkomen. Zij was een ingewijde. Nochtans zijn er in de loop der tijden mensen geweest die haar de status gaven die haar toekwam. Zo noemde Thomas van Aquino haar de apostel der apostelen. Jawel, de Thomas van Aquino waarvan een zin uit zijn hooglied op het hoofdaltaar in de kerk van Lissewege gebeiteld is. Van toeval gesproken of niet?

Maria-Magdalena

Neen, niets is toeval. Ik besluit een boek te nemen dat ik in mijn bibliotheek staan heb over Maria-Magdalena: Maria Magdalena in Frankrijk van Jaap Rameijer. Het gaat wel over plaatsen waar je haar kan vinden in Frankrijk, maar ik besluit toch te doen wat ik soms doe: lukraak ergens een boek openslaan en kijken of ik er een boodschap in vind. Want het intrigeert me waarom het promofilmpje waarin ik verschijn juist op deze datum wordt uitgezonden.

Ik kom op pagina 142 terecht: “In 1129 stelde de beroemde Cisterciënzerabt Bernardus de Clairvaux tijdens het concilie van Troyes, waar de tempeliers officieel werden erkend, een eed van trouw op, af te leggen door alle tempeliers! De eed luidde als volgt: ‘gehoorzaamheid aan Bethanië, het kasteel van Maria en Martha.
En alle gotische kerken en kathedralen, die door toedoen en met gelden van de tempeliers in de twaalfde en dertiende eeuw werden gebouwd, waren oorspronkelijk gewijd aan Maria-Magdalena. Later heeft de kerk daar, in de meeste gevallen, weer het etiket van de Maagd Maria opgeplakt. …”
Ik was eventjes perplex dat ik juist op deze pagina terecht kwam. Als het promofilmpje over de kerk in Lissewege op 22 juli wordt uitgezonden, ik vind deze pagina, is dat geen teken dat de kerk oorspronkelijk ooit toegewijd was aan Maria-Magdalena? Ze staat een aantal keer afgebeeld in de kerk op schilderijen, op de kruisweg zelfs als echte koningin met een hermelijnen mantel. Lissewege, een plaats waar Maria-Magdalena vereerd werd in een kerk deels gefinancierd door de tempeliers op een energetische plaats waar leylijnen lopen? Waarom kwam ik juist op deze pagina terecht?

Op de volgende pagina lees ik nog dat de auteur het jammer vind dat door het zwart maken van Maria-Magdalena het vrouwelijke uit de kerk is verdwenen. Het concept van de universele liefde dat Maria-Magdalena zou gepredikt hebben volgens de gevonden teksten, verdween. Weg was de moedergodin, de de kracht en de wijsheid (Sophia). De kerk in Lissewege verwijst bouwtechnisch naar de liefde (achava=dertien – Korinthiërs 1:13 ‘Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal’ – Korinthiërs 13:13: ‘Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde’). De kerk verwijst gewoon naar de boodschap van liefde van Maria-Magdalena. Dat was de bedoeling van de bouwers. De M is ook de dertiende letter van het alfabet, dertien verwijst naar een ingewijde. En was Maria-Magdalena als apostel der apostelen, niet gewoon de dertiende apostel?

De katharen

Bij een tweede poging om het boek open te slaan kom ik terecht op het verhaal van de katharen (een middeleeuwse religieuze beweging die ook Maria-Magdalena vereerde) die vervolgd werden door de kerk, met als eindpunt de massale moord in Montségur, maar waarvan er enkele wisten te ontsnappen met een ‘schat’, mogelijks geschriften. Waarom ik deze pagina te zien kreeg, snapte ik niet goed. Misschien moet ik in post-coronatijden eens Montségur bezoeken. Ik beluit om nog één ander boek open te slaan op deze manier. Een ander. Wacht eens eventjes, ik heb toch nog een boek waarin over Maria-Magdalena wordt geschreven?

De zevende poort

Ik besluit deze keer in mijn digitale bibliotheek te kijken. Ik zie boeken van Ton van der Kroon. Dat is juist, in zijn verhalen is hij ook naar Montségur geweest. Ik moet één van die boeken gebruiken, maar welk? Het is al laat, ik besluit er een nachtje over te slapen. De volgende morgen word ik wakker met als eerste gedachte ‘Ton van der Kroon, pagina’s 34-35′. Ik neem mijn smartphone en bekijk de boeken. De zevende poort, dat boek is het. Op de kaft staat er een tekening van een vrouw. Het is dat boek, ik voel het. Ik scroll naar de pagina’s 35-36, enigzins opgewonden om te ontdekken wat er staat. Dit is een stukje tekst uit deze pagina’s over wat hij hoorde toen hij in de kerk van Montserrat in het Spaanse Catalonië zat, een kerk waar de zwarte Madonna (dwz Maria-Magdalena) vereerd werd. Hij hoorde een vrouwelijke stem die tot hem sprak waarvan hij vermoedde dat het dus Maria-Magdelena, moeder aarde was. Lees verder, wat er staat verzin ik niet:
Ik heb vele namen waarvan je er een paar kent. Noem me Sophia, godin van de wijsheid. Ik ben het vrouwelijke gezicht van God. Door mij kan het goddelijke zijn ware gedaante aannemen. Zonder het vrouwelijke kan het mannelijke niet functioneren. Maar het wordt tijd dat ik mij weer manifesteer op aarde. Ik ben gesluierd en verborgen geweest. Het wordt tijd dat ik mezelf weer openbaar. Via jou en via anderen. Laat je leiden en alles zal je toekomen. Herinner je de taak waarvoor je hier gekomen bent?‘ Oke, dit is spooky. Ik kom terecht op één van de pagina’s waarin het over Maria-Magdalena gaat. Van alle pagina’s in het boek. Maar over welke taak heeft ze het? Verder boeken schrijven? De volgende pagina nog eens checken.
Daarin vertelt zijn tante hem dat de Vierge Noir gaat over schatten verborgen in de aarde, tellurgische lijnen of leylijnen. De kerk van Lissewege ligt op een leylijn, zoals ik al geschreven heb op deze website en in mijn boek Niets is wat het lijkt. Het witte dorp. Verbonden met oa Glastonbury. Ik keer nog een beetje terug en jawel op pag. 33 valt mijn oog onmiddellijk op het woord Glastonbury.
De kerk van Lissewege, promotie op 22 juli, feestdag Maria-Magdalena, gotische kathedralen gewijd aan Maria-Magalena, leylijn, wil het universum mij vertellen dat ik toch gelijk heb. Dat Lissewege speciaal is en verbonden met Maria-Magdalena, met een energetisch heilige plaats?

Promotie krijgen op een speciale datum
Maria-Magdalena op een schilderij van Titiaan (let op de zwangere buik!) – bron: wikipedia

Derde maal is scheepsrecht

Ik besluit het nog een derde keer te proberen. Ik herinnerde me dat ik nog een derde boek staan had in mijn bibliotheek met een verhaal over Maria-Magdalena of het heilige vrouwelijke:De magdeleen van Lars Muhl. Ik pas dezelfde tactiek toe: ogen sluiten, me concentreren en lukraak een pagina openslaan. Het hoofdpersonage bezoekt een ruïne van een fort, een heilige plaats. Dit is de tekst die ik zag op pag. 87 :
‘Laat datgene wat in de sterren geschreven staat, op aarde gebeuren. Ontvouw het licht van het universum via ieder van ons, in harmonie met de universele wetten.’
Een gebed van het hoofdpersonage. Een beetje verder op dezelfde pagina hoort hij een stem fluisteren op de wind, ik neem er enkele deeltjes uit, wie meer wilt weten zal het boek moeten lezen:
Vergeet mij niet!
Want ik ben de eerste en de laatste.
Ik ben de gelauwerde en de verguisde.
Ik ben de hoer en de heilige.
Ik ben de echtgenote en de maagd.
Ik ben de moeder en de dochter.
Ik ben de hemelse bruid, voor wie geen echtgenoot bestaat.

….
Vergeet mij niet,
Omdat ik de verworpene en de langverwachte ben.
Wees waakzaam hij die oren heeft,
Eenieder die gezonden is, luister,
Eenieder die nu wakker is en uit de slaap is opgestaan.
Talrijk zijn de aangenomen vormen waaruit de grote illusie bestaat.
De holle zonde en het vergankelijk verlangen
die het mensdom omhelst
tot het spiritueel ontnuchtert
en naar de aangewezen plek opgaat.
Daar zul je me vinden.
Dan pas zul je het leven en de dood nooit meer proeven.

Ik word er eventjes stil van. Drie keer een tekst die verwijst naar Maria-Magdalena en haar boodschap van liefde. Een boodschap dat dingen zijn niet langer verborgen mag blijven. Dat het tijd wordt dat de mensheid terug spiritueler wordt, zich niet meer laat leiden door het materiële, maar door mater, de moeder, moeder aarde. In coronatijden een mooie boodschap. Hoe dan ook Lissewege is verbonden met Maria-Magdalena, daar ben ik nu wel zeker van overtuigd.

Het filmpje wordt een tweede keer uitgezonden op 14 augustus, de dag voor Maria Hemelvaart. Misschien moet ik daar ook nog eens een blogbericht over maken?

Foto: schilderij Maria-Magdalena van Jan van Schorres uit Rijksmuseum Nederland.


Please follow and like us:

Maria Lichtmis en het verband met het cijfer drie op de 33ste dag van het jaar

2 februari 2020, Maria Lichtmis. Een speciale dag. Naast de vier keer twee in de datum, dus twaalf of 2+1=3, is het de 33ste dag van het jaar en er volgen dit jaar nog 333 dagen. Een droom van een palindroom (02022020) en numerologisch is er wel het één en ander over te zeggen. Bij het cijfer drie moet ik altijd aan de Kelten denken. Of ligt dat aan de datum? Op 1 februari werd door de Kelten immers Imbolc gevoerd ter eren van de godin Brigit, Birgit, later overgenomen door het christendom als de heilige Brigitta. Een godin van de scheppende kracht en de beschermster van cultuur en beschaving. We zullen maar zeggen een godin van het licht, aangezien haar feest werd getransformeerd in Maria Lichtmis. Moedergodinnen, ze komen overal voor.

Drie godinnen

Birgit, ook een van de Keltische “drie-enige” godinnen – wat betekent dat ze een en drie tegelijk is. Of om het met andere woorden te zeggen: drie verschillende aspecten van dezelfde persoon. De figuur van drie godinnen komt in allerlei mythes en religies voor: bij de Grieken waren het de Moira die je levensloop bepaalden:
Klotho, de spinster die je levendraad spon. Dat het een vrouw was, is voor sommige mannen misschien “klote” :-),
Lachesis (de verdeelster), die de lengte van je levensdraad mat en besliste hoelang je te leven had en
Atropos (de onafwendbare) die je draad doorknipte als je tijd gekomen was.

Bij de Romeinen waren het Fatae (fatum, lot), bij de Noren de Nornen: Urd (oer-verleden), Verdandi (zijn-heden) en Skuld (nood-toekomst).

De drie Maria’s

Maar ook in het christendom komt deze drie-eenheid voor: God de Vader, God de Zoon en God de Heilige Geest. Het vrouwelijke was verdwenen, alhoewel je in de Bijbel in het Nieuwe Testament wel nog de 3 Maria’s hebt:
Maria, moeder van Jezus,
Maria-Magdalena, de vrouw van Jezus en
Maria Solomé, naar gelang de bron, de moeder van apostel Jacobus of de zus van de moeder van Jezus.
Wanneer vind je deze drie vrouwen terug? Bij het graf van Jezus en bij de kruisiging. Dan toch een verwijzing naar de eeuwenoude godinnen van het lot uit diverse mythologische voorgangers?

Sophia en Maria-Magdalena

Of wat dacht je van de drie dochters van de heilige Sophia, gewoonweg een symbool van wijsheid: dochters met de namen geloof, hoop en liefde. Sophia die verbonden is met Maria-Magdalena, zoals te lezen staat in het Evangelie van Filippus dat via de Nag Hammadi-geschriften werd teruggevonden:

Sophia die ze de onvruchtbare Wijsheid noemen is de moeder van de engelen en de metgezellin van de Heer als zodanig heet zij Maria Magdalena.”

Dat is iets anders dan als een zondares, een prostitué afgeschilderd te worden door het christendom.

Het cijfer dertien

O ja, ik moet nog iets melden over het cijfer dertien, ik kan het niet laten: in het dertiende boek van de Nag Hammadi-bibliotheek is er een tekst te vinden over de drievoudige eerste gedachte (3-1) van Sophia.
Er staat in dat zij de eerste gedachte is die in het licht verblijft, ‘ik ben de beweging die in alles is, waardoor het Al in stand wordt gehouden’…’Ik kom naar beneden, naar de wereld van de stervelingen….’.
Het Al, eerder een begrip uit de alchemie en esoterie, minder uit het Christendom. Dit begrip ‘het Al’ staat toevallig twee keer vermeld op twee grafstenen in de kerktoren van de Lissewege die 13 Brugse roedes hoog is. Een platte kerktoren waar die je gemakkelijk kan beklimmen of kan afdalen. Net als Sophia, de wijsheid waar zowel het Mariabeeld in Lissewege als het Baphomethoofdje in de kerk naar verwijst. Zeg nu niet dat dit toeval is?

Jan Van Eyck

Terug naar de drie Maria’s. Omdat het een Van Eyck-jaar, is het schilderij van de de Maria’s aan het graf dat wellicht van door Jan Van Eyck geschilderd werd, het vermelden waard. De achtergrond zou een natuurgetrouwe weergave zijn van Jeruzalem. Omdat op de lijst het volgende vermeld staat: .A´C.IXH.XAN’, dat staat voor ‘Als ich can’ en ‘Als Eyck can’, wordt het werk dus aan Van Eyck toegeschreven.

Drie slapende mannen

Wat mij onmiddellijk opviel aan dit schilder waren de drie slapende mannen op de voorgrond. Romeinen die het graf bewaakten zou je zeggen. Maar een nadere blik verraad dat de eerste man (met gele deken) een islamiet is (kijk ook naar het zwaard), dat de volgende man (ridderfiguur) wellicht een christen voorstelt (let op de helm met de draak of slang ) en de figuur aan de zijkant wel een jodenhoed uit de middeleeuwen lijkt te dragen. Maria-Magdalena draagt het rode kleed (kleur van de liefde-bloed), de andere Maria’s zijn Maria, moeder Gods in een blauw kleed (de kleur van de hemel) en Maria Solomé in een groen kleed (de kleur van vruchtbaarheid-moeder aarde), de zus van Moeder Maria. Om het anders te zeggen: Maria de moeder, Maria de zuster, Maria de bruid. Of als je de kleuren bekijkt: een vruchtbaar leven bereik je door te leven in overeenstemming met de aarde volgens de liefde in overeenstemming met God, de kosmos of het universum, waar je zelf in gelooft.
Het gebruik van rood en groen in combinatie met Maria werd later in de zeventiende eeuw ingevolge de inquisitie overigens verboden omdat dit teveel zou verwijzen naar losbandigheid.

De drie lotsgodinnen

Lijken de drie vrouwen op het schilderij ook geen verwijzing naar de drie lotsgodinnen uit de oude mythologie, waarbij de monotheïstische godsdiensten (christendom, jodendom, islam, vertegenwoordigd door de mannen) slapen? Want de vrouwelijke drie-eenheid is veel ouder, dan de mannelijke drievuldigheid. Is dat de boodschap van Van Eyck?
De stralen aan de rechterkant doen vermoeden dat het schilderij ooit groter was en dat daar een Jezus stond afgebeeld. Maar dat lege graf? Dat verwijst naar de opstanding van een mens die tot bekering is gekomen (cfr. Maria-Magdalena). De bruid van Christus, de gezuiverde ziel die zich verbonden heeft met Christus in een mystiek huwelijk. Of verwijzen de stralen naar de godsvonk, het inzicht die iemand gekregen heeft waardoor hij uit het graf kon opstaan om te herrijzen? Een nieuwe mens. Jan Van Eyck was niet zomaar een schilder, hij verborg veel symboliek en mystiek in zijn schilderijen.

Brugge in het schilderij de Maria’s aan het graf

Er is ook een link met Brugge in het schilderij. Het schilderij toont op de achtergrond de Heilige Grafkerk uit Jeruzalem en werd geschilderd op het moment dat door de familie Adornes de Jeruzalemkerk werd gebouwd. Toeval? Ook heel de Jeruzalemkerk zit vol met symboliek die gaat over wederopstanding, een nieuw mens worden.

Jan Van Eyck in Nederland

Het is het enige schilderij van Van Eyck dat zich in Nederland bevindt. Tijdens WO II werd het door de eigenaar Van Beuningen zelfs begraven om het te beschermen. Meer over de herkomst en restauratie van het schilderij (met beelden van Brugge), vind je via onderstaande link:

https://www.arttube.nl/videos/de-drie-maria-s-aan-het-graf

Het kruis

Maar de drie-eenheid vind je ook terug in het kruis, ooit al aan gedacht:
– de verticale verbinding is deze met de kosmos, het universum, God,
– de horizontale met de aarde om zo tot
– het centrum, jezelf te kunnen komen.
Of als je het zoals de Kelten wilt zien: op elk punt de 4 elementen: aarde, water, vuur en lucht om tot het centrum, de ether te komen.

Fleur-de-lys

Ook het symbool dat soms verbonden wordt met Maria, de fleur-de-lys, toont een drie-eenheid:
– twee bladeren naar beneden; als je twee aparte elementen (aarde-hemel, man-vrouw, yin-yang, zon-maan) in jezelf verenigt, bereik je de balans, de harmonie tussen de twee,
– dan herrijs je als het middelste blad van de fleur-de-lys.
Is het daarom dat de Franse koningen dit symbool kaapten?
Want men ging ervan uit dat men slechts koning was op vraag van God, dat men geroepen was.

Maria Lichtmis en het verband met het cijfer drie op de 33ste dag van het jaar
Afbeelding van OpenClipart-Vectors via Pixabay 


Het symbool is wellicht meegekomen via de kruistochten, want het komt ook voor bij de Egyptenaren en de Perziërs, waar het symbool eerder met oorlog verbonden was.
Sommigen beweren dat het eerder een vruchtbaarheidssymbool is, want zeg nu zelf, het symbool heeft wel iets weg van een fallus.
Wat het ook is of betekent, symbolen, religies, legendes, altijd vind je alles wereldwijd, in verschillende volksgroepen terug. Omdat zij ons onbewuste aanspreken. En welke mening je eraan hecht

Maria Lichtmis

Maria Lichtmis vindt plaats op 2 februari: 2/2, twee keer een cijfer dat lijkt op een zwaan. Een zwaan verwijst op zijn beurt naar Maria. Veertig dagen na de geboorte van Christus (lees mijn blogposten over de symboliek rond Jezus: Jezus en het cijfer dertien en de geheimen van kerst: de twee Jezuskinderen). Dit zou het moment geweest zijn dat Maria Jezus voor het eerst toonde in de tempel.Volgens Joodse gebruiken was ze dan terug rein genoeg om de tempel te betreden. Mijn persoonlijke mening is dat het feest ook gaat over het licht zien, ingewijd zijn in kennis, in de geheimen van het leven. En als je daarbij pannenkoeken kan eten, moet je het zeker doen.

Pannenkoeken

Waarom pannenkoeken? Weet ik niet. Ik denk in al mijn fantasie dat het een verwijzing is naar de maan: het lichtfeest van moeder aarde, van de eeuwenoude, vergeten moedergodinnen, maangodinnen.
Dit jaar is speciaal: 2-2-2020: vier keer twee, de energie van de zwaan zweeft hier ergens rond, denkt het poëtische in mij dan. Samen acht, het getal van de eeuwigheid. Een speciale dag, waarom weet ik nog niet, dat zal wel duidelijk worden later. Het is 22u22, de avond voor 2/2/2020, tijd om naar bed te gaan, op het uur dat de Chinezen “The four swans” noemen, de tijd om goed te dromen.

bronnen: https://www.thecanadianencyclopedia.ca/en/article/fleur-de-lys

Please follow and like us:

De Heilige Bloedkapel in Brugge en OLV-kerk te Lissewege

Tijdens de research voor een boek doe je soms ontdekkingen die je enigszins verwonderd laten zijn. Ik ben bezig aan vervolg op Niet is wat het lijkt. Het witte dorp met dezelfde personages .

Lissewege bezit één van de weinige schilderijen waar in een kruisweg het Heilig Bloed van Brugge met buisje en al staat afgebeeld. Het duidelijkste staat dit op schilderij nummer….13. Ja, ik ben daar terug met het cijfer dertien, hoor ik u denken. Ik heb het zelf niet gezocht, het is weer ‘toeval’.

De Heilige Bloedkapel in Brugge en OLV-kerk te Lissewege
Kruisweg, schilderij nummer…13
De Heilige Bloedkapel in Brugge en OLV-kerk te Lissewege
Kruisweg OLV Bezoeking kerk Lissewege: nummer 14

Dus dacht ik, hmm, is er een verband tussen Lissewege en de Heilige Bloedkapel in Brugge? Ik had het gevoel van wel. En ja hoor, nu komt er een SPOILER voor wie boek 1 nog niet heeft gelezen: kijk eens op de foto hieronder waarop je het nummer ziet van het adres van de Heilige Bloedkapel in Brugge: het nummer…..13.

De Heilige Bloedkapel in Brugge en OLV-kerk te Lissewege
Plan Burg Brugge met de Heilige Bloedkapel op nummer 13: https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/29239

I rest my case. Wie denkt er nu nog dat 13 een ongeluksgetal is? Of Lissewege maar een gewoon klein dorp is waar in de kerk toevallig het getal 13 is verwerkt? Het getal dertien is het getal der ingewijden. Wie twijfelt er nu nog aan?

Please follow and like us:

Het mysterie van de zwaan: de naam hugo

Stel je bent een tweede boek aan het schrijven. Over het mysterie van de zwaan, een uitloopsel van de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp. Want je bent gefascineerd geraakt door de betekenis van de zwaan in het verleden. Alsof er een geheime taal werd gehanteerd. Zo werd in boeken waarin over de heilige graal van de tempeliers werd geschreven, onder andere het bekende Parzival van Wolfram von Esschenbach, geschreven in de dertiende eeuw, vaak naar de tempeliers verwezen als zwaanridders. De stad Brugge heeft al eeuwenlang zwanen op zijn Reien. En in de buurt heb je het Zwin (zwaan?) met Suiankerke (Zwaankerke – Zuienkerke). Wat is dat toch met die zwaan vroeg ik me af in deze Zwinstreek (Zwaanstreek?)?

Hugo de Kartuizer

Dus ging ik op onderzoek. Ik vertoef nu al enkele maanden in mijn eigen ‘zwaanwereld’. Oude legendes, sterrenkunde, mythologie, zelfs alchemie, overal kom je de zwaan tegen. Zo vond ik de goden en heiligen die afgebeeld staan met een zwaan. Onder andere Hugo de Kartuizer (1053-1143). Een heilige die streed tegen het misbruik van priesters om mensen in het ootje te nemen dat ze mits veel geld te betalen, een plaats in de hemel zouden verdienen. Hij streed dus tegen onrecht. Alleen merkwaardig dat hij de Kartuizer wordt genoemd, terwijl hij geen Kartuizermonnik is.

Het mysterie van de zwaan: de naam hugo

Maar wat heeft deze heilige met een zwaan te maken? Hij wordt er vaak mee afgebeeld. Omdat de zwaan zou verwijzen naar het verlangen van de heilige Hugo naar eenzaamheid. En o ja, toeval of niet, zijn feestdag valt op …. 1 april, mijn verjaardag. Wie mijn vorige blogpost over een merkwaardige foto heeft gelezen, kan wellicht niet anders dan ook nu de wenkbrauwen fronsen. Ja, ik was zelf ook weer verbaasd om dit te ontdekken. Het universum waarin wij leven is zeer merkwaardig om het op zijn zachtst uit te drukken. Toeval bestaat niet. Lees maar eens het boek van Hans Peter Roel, De vierde dimensie. Maar het wordt nog merkwaardiger. De voornaam Hugo betekent “denkende geest”, “verstandig”, “herinneren” of “geheugen”.

Weerspreuk

Er bestaat een weerspreuk die zowel naar deze heilige Hugo als naar de heilige Sofia verwijst (wie daar meer wilt over weten, moet deze blogpost lezen).

De weerspreuk luidt als volgt:
“Pluie de Saint-Hugues à la Sainte-Sophie: remplit granges et fournils.”
“Als het van Sint-Hugo tot Sint-Sofie regent, worden schuren en ovens gezegend.” Een spreuk toepasselijk voor het vullen van de schuur van Ter Doest in Lissewege, denk ik dan. Twee heiligen (Hugo en Sofie) die beiden verwijzen naar de wijsheid in één weerspreuk.

Hugo van Lincoln

De naam Hugo heeft iets met een zwaan, want je hebt ook de heilige Hugo van Lincoln (1135/1140-1200) ofwel Hugo van Avalon (je weet wel Avalon, dat mythische land van koning Arthur).

Het mysterie van de zwaan: de naam hugo

Hij werd bisschop van Lincoln, verkeerde in koninklijke kringen, was vrijgevig, kon niet tegen onrecht, als je op de bovenstaande link klikt, lees je zijn verhaal. Hij was wel een kartuizer. Ook deze Hugo wordt afgebeeld met een zwaan. De afbeelding hiernaast is een afbeelding van een altaarstuk van de Kartuizerabdij van Saint-Honoré in Thuison-les-Abbeville in Frankrijk. Let ook op de mens die uit de kelk komt (een afbeelding van de heilige graal? Is de mens zelf de heilige graal?), dit kan je ook zien op de afbeelding van Hugo, de kartuizer.

GrenobleOké, we hebben nu twee heilige Hugo’s die met een zwaan afgebeeld worden. Beide Hugo hebben ook een link met de Franse stad Grenoble, de hoofdstad van de Alpen. Grenoble doet mij altijd denken aan ‘noble’, adellijk, edel. Als je er een anagram van maakt, krijg je en-globe-er, englober: alomvattend, globe is een ander woord voor aarde. Ja, woordspelletjes, het is een rare hobby van ondergetekende. Had ik al gezegd dat Alpen, mogelijks van ‘alven’ komt. Alven waren geesten die in heuvels leefden en ‘alvit’ is een Oudnederlands woord voor zwaan, dat wij nu ondertussen zijn vergeten. De naam Hugo betekent samengevat dus ‘wijsheid’. De tempeliers worden rond 1210 door Wolfram von Esschenbach in zijn boek Parzival aangeduid als zwaanridders. Is er een verband?

Tijdens folteringen hebben tempeliers bekend dat zij een Baphomet zouden vereerd hebben. Ik heb al verschillende verklaringen gelezen over Baphomet, je leest ze in mijn thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp. Samengevat komen alle betekenissen neer op “wijsheid”, “doop van wijsheid” of “hoofd van wijsheid”. Is de zwaan een teken dat verwijst naar de wijsheid die in de mens zelf zit, dat de mens meer kracht in zich heeft dan hij denkt (denkkracht) Vereerden de tempeliers dit principe? Was dit hun heilige graal? Of is het toch de steen der wijzen (hé, opnieuw wijsheid), een kelk, een schaal, een schat (in geldelijke of boekvorm)?

O ja, had ik al gezegd dat de naam van de eerste grootmeester van de tempeliers en één van de stichters Hugues de Payns of Hugo van Payns (1070-1136) was? In de Champagnestreek bezit hij zelfs een museum. Hij was dus één van de ridders die in 1118 de Orde van de van de Arme Ridders van Christus en de Tempel van Salomo zou gesticht hebben en volgens de legendes 9 jaar gegraven heeft op de plaats waar de tempel van Salomo zou gestaan hebben in Jeruzalem. Iemand met de naam Hugo dus, een naam die verwijst naar wijsheid en gekoppeld is aan de zwaan. Op zoek naar verklaringen en mysteries, vraag ik me af of de iconografie van de twee heilige Hugo’s met hun zwanen ook geen slinkse verwijzing is naar de eerste grootmeester van de tempeliers en hun verering van de wijsheid. Maar dat zal wel mijn zieke geest zijn. Of om het Vlaamse dialect te zeggen: Brugge met al zijn zwanen, moet een stad zijn die ‘wree wijs’ is…. of is het een stad in de Zwinstreek (Zwaanstreek) die effectief de graalstad van de tempeliers is?

Misschien zal je toch mijn boek ‘Het mysterie van de zwaan’ in 2020 moeten kopen? Of mij blijven volgen (je kan je altijd inschrijven op mijn nieuwsbrief) op deze blog, facebook of Youtube.

Please follow and like us:

Een merkwaardige foto

Al een hele tijd vraag ik me af of dingen die gebeuren moesten gebeuren, voorbestemd waren, een gevolg zijn van je keuzes of gewoon toeval. Deze week zat ik thuis met een virus, wat vervelend is, maar wel tijd geeft om een aantal boeken te lezen en eens in fotoalbums te bladeren, iets wat al heel lang geleden was. En zo kwam ik op een foto genomen op mijn doop. Daar zag ik iets merkwaardigs op waardoor ik me nu afvraag of er toch iets is als het lot. Dat toeval eigenlijk niet bestaat.

Dit is de foto, op het eerste zicht een gewone doopfoto waarop mijn mama er veel jonger uit ziet en ikzelf ook overigens.

Een merkwaardige foto

Maar toen viel mijn oog op de achtergrond : een Mariabeeld langs de rechterkant en langs de linkerkant hing er een foto in zwart-wit. Een watermolen met twee watervogels. Ik keek dichter en toen bleef mijn hart toch een tel stil staan: twee zwanen. Hoe is dat mogelijk? Alsof er toen al een signaal was dat ik ooit één (het worden er twee want een tweede boek Het mysterie van de zwaan is in voorbereiding) boek zou schrijven over Mariakerken die samen een sterrenbeeld zwaan zouden vormen. Stond het toen al in de sterren geschreven dat ik dat ooit zou doen?

En een watermolen. Water werd als heilig beschouwd door onze voorouders, water doet energie stromen (phanta rei, alles stroomt) zoals bij een watermolen. Een molen is ook een symbool van tijd, van de cirkel van het leven dat altijd maar in beweging is: de terugkerende cyclus van geboren worden en sterven. Ik was gebiologeerd door de foto. Wanneer was die genomen? Wanneer was ik gedoopt? Dat ik geboren was op 1 april als een soort Goddelijke Komedie, wist ik al, maar wat was de datum waarop ik gedoopt was, kon dat ook nog iets verbergen. Ik nam de foto uit het album en draaide hem om. 15 mei 1972 (verdorie, nu weet iedereen hoe oud ik ben).

15 mei, eventjes zoeken wiens naamdag dat is. Het is blijkbaar de naamdag van de heilige Sophia van Rome. Sophia? Een ander woord voor wijsheid. Maar wacht eens eventjes. Ik ben gedoopt in de kerk van Lissewege. De kerk waar het Mariabeeld de houding heeft Sedes Sapientiae (zetel van wijsheid) en Jezus een appel vasthoudt (een appel is ook een symbool voor spiritueel inzicht, cfr. Newton). De kerk waar een Baphomethoofdje verstopt zit, Baphomet zou naargelang het geval verwijzen naar hoofd of doop van wijsheid. Als dat nu geen toeval is. Nee, wacht, toeval bestaat niet.

Ik besluit iets meer te lezen over de heilige Sophia. Sophia van Rome. Een martelares uit de derde eeuw na christus die na de dood van haar man, haar bezittingen uitdeelden en met haar drie dochters naar Rome trok, wat als christen gevaarlijk was (christenen werden toen vervolgd). Haar dochters zouden de marteldood gestorven zijn, waarna zij ook stierf toen ze het graf van haar dochters bezocht. Het is één van de ijsheiligen (je weet wel, die dagen in mei waarvoor je niets in je tuin mag planten totdat zij gepasseerd zijn). Haar dag, 15 mei, zou wel de ideale dag zijn om planten te planten, want zij markeert het einde van de nachtvorst. Ze wordt ook wel koude Sofie genoemd in de volksmond (heb ik daarom over koude geschreven in mijn thriller, vroeg ik me af? Nee, je hoofd erbij houden, dat is toeval). In Constantinopel werd een basiliek aan haar gewijd, net zoals in Bulgarije de hoofdstad Sophia werd genoemd, alhoewel het ook kan gaan om de wijsheid in het algemeen. Het is onzeker of ze echt bestaan heeft of het eerder om een symbolische verering van de wijsheid gaat. Ze wordt vaak afgebeeld met een palmtak (teken voor martelares), een zwaard (hé, ik heb een zwaard op de kaft van mijn boek geplaatst) en een boek. Mijn hart sloeg een tel over. Ook wel toevallig, maar ja, da’s juist toeval bestaat niet.

En toen stond mijn hart voor een tweede keer stil. Want de namen van haar dochters waren : Fides, Spes en Caritas: geloof, hoop en liefde. Wat staat er in mijn boek en wat vertel ik op elke rondleiding rond de verborgen symboliek van de kerk van Lissewege. Dat de kerktoren met het getal 13 een ode is aan de liefde, aan God waarbij het hoofdstuk in de Bijbel van Korinthiërs 13, een mooie tekst over liefde, je moet die tekst maar eens lezen, inspiratie kan geboden hebben. Vooral vers 13:13 van de Korinthiërs haal ik aan als ik een rondleiding geef: “Nu echter blijven geloof, hoop en liefde, de grote drie; maar de liefde is de grootste.” Begrijp je dat ik eventjes van mijn melk was? Maar het werd nog merkwaardiger.

Want als ik verder zocht op geloof, hoop en liefde, dan vond ik dat dit een motto was dat ook door de tempeliers gebruikt werd. Maar het was nog niet gedaan. Want wie had er ook over geschreven? Dante. In het paradijs ontmoet Dante in zijn Goddelijke Komedie namelijk Petrus, Jacobus en Johannes die hem ondervragen over geloof, hoop en liefde. Niet enkel dat, de drie kruisen op de calvarieberg van Christus zouden ook symbool staan voor geloof, hoop en liefde. Lezers van mijn boek zullen wel begrijpen waarom ik ook dit merkwaardig vind, ik kan hier niet verder op in gaan voor wie dit bericht leest en mijn boek nog niet zou gelezen hebben.

Is wat wij doen voorbestemd? Hebben wij een lot waar we niet kunnen aan ontkomen? Een universum, een God, een kosmos die ons leidt? Op die vraag moet iedereen voor zichzelf maar uitmaken wat hij vindt, maar mijn doopfoto vertelt misschien wel dat het schrijven van mijn thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp en het volgende boek Het mysterie van de zwaan, wellicht toch wel een juiste stap was in mijn leven. Wat denk jij?

Ik besloot mijn doopfoto terug op haar plaats te steken, het was tijd om verder te lezen, kennis of wijsheid -hoe je het ook wilt noemen- op te doen om zowel Het mysterie van de zwaan, het volgend boek dat hopelijk voor eind dit jaar af is, het levenslicht te laten zien, als om de research voor het vervolg op “Niets is wat het lijkt” te bespoedigen. O ja, wie mysterieuze zaken weet over Dudzele, Damme en Brugge, mag mij altijd inspiratie bezorgen. Dan kan ik met geloof, hoop en liefde verder aan het schrijven gaan. Want uiteindelijk is niets wat het lijkt, ook een gewone doopfoto niet.

Please follow and like us:

De oorsprong van halloween

Wat is de oorsprong van halloween? De meesten denken dat dit gewoon komt overgewaaid uit Amerika. Maar niets is minder waar: de Kelten vierden op 31 oktober Samhain of Samain. Het tijdstip waarop het contact tussen levenden, doden en goden mogelijk was. Dus dacht ik: het is tijd dat ik nog eens een video maak. Over halloween.

O ja, wil je meer weten over de Kelten of over oude mythologie (of het nu Germaanse, Romeinse, Griekse, Keltische, Noorse of Egyptische mythologie gaat)? Organiseer dan een lezing. Mailtje naar bo.vickery@artlix.be met je wensen en vragen. En wie weet zullen de goden (dewelke weet ik niet) er voor zorgen dat je verzoek wordt ingewilligd.

Please follow and like us:

Soms zijn dingen toeval en soms niet

Soms vraag je je af of iets toeval is of er bepaalde krachten aan het werk zijn die dingen laten gebeuren. Voor wie de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp nog niet gelezen heeft, stop met lezen. Want er is een SPOILER

Stel je voor : je schrijft een boek. Een deel van je verhaal draait rond verborgen symboliek en één cijfer dat verborgen zit in de kerk van Lissewege. Je manuscript is klaar. Je stuurt het naar de redacteur waar je mee samenwerkt.

Enige tijd later krijg je je manuscript terug. Je schrapt, verbetert en voegt toe. Je stuurt het terug naar de redacteur die ook het grafisch werk doet. Je hebt een aantal foto’s bij elkaar gezocht om je verhaal te ondersteunen.

Je krijgt alles terug, maar nu grafisch uitgewerkt, in boekvorm. En wat zie je? Alhoewel je het niet zo bedoeld had heb je 260 pagina’s en 39 foto’s in je boek. Beide cijfers verwijzen naar het getal waarrond je geschreven hebt. Want 260/20 = 13 en 39/3 = 13.
Dan ben je toch eventjes verwonderd. Verwonderd over hoe je deel uitmaakt van een Goddelijke Komedie die het universum heet. Maar eigenlijk had ik niet meer verwacht, als je geboren bent op 1 april, dan weet je dat je leven wellicht één Goddelijke Komedie zal zijn.

Soms zijn dingen toeval en soms niet

O ja, toen ik dit blogbericht geschreven had, maar nog niet gepubliceerd, passeerde ik op de terugweg van de dierenarts een bord met een cijfer voor de marathon die dit weekend Lissewege passeert. Zie de foto . Een bord juist na het kapelletje van Ter Doest en met zicht op het dorp en de kerktoren. En wat was dat cijfer als je naar Lissewege keek ? Juist ja, wie mijn boek gelezen heeft of een rondleiding gevolgd heeft, kan zich nu nog afvragen of toeval nog bestaat of dat wij inderdaad leven in een Goddelijke Komedie.

Please follow and like us:

Heb jij het acrostichon in Niets is wat het lijkt al ontdekt ?

Een acrostichon of lettervers of naamdicht is een tekst, een gedicht waarvan de eerste letters van iedere regel, strofe of vers achter elkaar gelezen ook een woord of een zin vormen. Ik heb er ook eentje verwerkt in de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp.

Alleen is het natuurlijk niet de eerste letter van iedere regel of strofe, maar op een andere manier dat ik het gedaan heb. Heb jij het al ontdekt ?

Overigens staan er verschillende acrostichons (is dat het juiste meervoud ?) in de Bijbel. Ook in het verhaal Van den vos Reynaerde van ‘Willem die Madocke maakte’ (dit is de enige hint die men heeft over de vermoedelijke auteur) kan je zoiets terugvinden in de laatste regels. Ik geef het hier weer zodat je kan zien hoe het werkt :

Bij Gode, ik dar ‘t u wel raden!
Isengrijn sprak tot den bere:
Wat zegt gij er toe, Brune here?
Ik ligge in den rijzeren
liever dan hier in de ijzeren.
Laat ons tot den koning gaan
ende zijnen pais daar ontvaan.
Met Firapeel dat zij gingen
ende maakten pais van alle dingen.
Je kan de tekst Bi Willeme zien als je de vetgedrukte letters na elkaar plaatst, dat zou een bijkomende verwijzing zijn naar de vermoedelijke auteur.

Ook in het Nederlandse volkslied, het Wilhemus vormen de eerste letters van de coupletten in de originele spelling het woord Willem van Nassov .

Wie weet welk acrostichon er in de thriller Niets is wat het lijkt. Het witte dorp verwerkt zit ?

Please follow and like us:

Waarom heb ik geschreven over het Laatste Avondmaal van Da Vinci ?

De titel van mijn thriller is Niets is wat het lijkt. Het witte dorp. Dus staat het schilderij misschien niet toevallig vermeld in mijn boek ? Oordeel zelf.

Wie het boek nog niet gelezen heeft, leest nu best NIET verder : SPOILER.

Dat was natuurlijk niet toevallig. In het boek speelt het cijfer 13 een rol doordat de kerk in Lissewege ernaar verwijst. Da Vinci heeft 13 lijnen gebruikt voor het maken van dit schilderij. Alles wordt ingedeeld in 4 groepen van 3 personen. De dertiende persoon is Jezus zelf (niet Judas) in dit schilderij. En wat is het belangrijkste : het hoofd van Jezus, meer bepaald zijn voorhoofd. Is dat niet het belangrijkste of het krachtigste waarover de mens beschikt : het denken, de wijsheid ? Het punt dat aangeduid wordt, lijkt zelfs het ‘derde’ oog, zoals men het punt noemt juist boven je wenkbrauwen in het midden….

Dertien het getal van de ingewijde


Dertien is misschien niet toevallig ook het getal van hogere wijsheid, hogere inwijding. Had dit iets te maken met een verborgen boodschap van Da Vinci ? Naast wat in de Da Vinci-code genoemd wordt, nl. het sang réal, de bloedlijn met Maria-Magdalena op het schilderij ipv Johannes?
In één van de latere gevonden evangeliën die niet in de Bijbel opgenomen zijn, namelijk in het evangelie van Thomas zou Jezus zeggen : “Maar het Koninkrijk is binnenin jullie en buiten jullie. Als jullie jezelf kennen zullen jullie ook gekend worden…” Zo zijn er nog enkele voorbeelden te vinden in oude evangelieteksten.
Zelfkennis is belangrijk, was dat de verborgen boodschap van Da Vinci en in de evangeliën die de Bijbel niet gehaald hebben? Dezelfde boodschap als de heilige graal : die ligt in jezelf.


Zoals het vermelden van het schilderij in mijn boek meer betekende dan je dacht… Niets is wat het lijkt.

Waarom heb ik geschreven over het Laatste Avondmaal van Da Vinci ?
Foto van het Laatste Avondmaal van Da Vinci uit het boek ‘Geheime geometrie’ van Stephen Skinner.

O ja, dat Da Vinci geboren is op 15 augustus, een dag die verwijst naar Maria, zal wel toeval zijn, ondanks het feit dat mijn boek ook gaat over Maria, Maria-Magdalena en een Onze Lieve Vrouwekerk.

Lees ook van Bo Vickery:

Je wordt vergeleken met Dan Brown, maar wie is hij?
Gaia, moeder aarde, de kabbala en het cijfer dertien
De geheimen van kerst: de dertiendag

Please follow and like us:

Woorden uit het verleden

Soms moet je eens opruimen. Wat ik nu aan het doen ben : ander leven, ander werk, ander huis. Ik ben volop ‘grote kuis’ aan het houden. En dan vind je al eens iets terug. Zoals de scriptie, het interview dat ik in het derde of vierde middelbaar als groepswerk (we waren met een groepje van 3) moest afnemen van iemand met een speciaal beroep. We hadden gekozen van Johan Ballegeer, de schrijver uit mijn dorp Lissewege. ‘We’, ik moet eigenlijk zeggen, ik had het voorgesteld. En schrijver was een speciaal beroep, dus de twee anderen waren akkoord.

Ik wil jullie het interview niet onthouden. Want voor mij was het zeer speciaal om te lezen, zeker nu ik mijn eerste boek heb geschreven. Tijdens opzoekingswerken voor mijn boek, werd ik vaak met artikels en boeken van Johan Ballegeer over Lissewege geconfronteerd. En toen herinnerde ik mij plots dat ik jarenlang een foto van hem met handtekening op mijn kast staan had. Nu vind ik zijn interview terug. Enkele gele velletjes papier in een plastieken kaftje, getypt met een typmachine, waarin mijn oud geschrift soms een verbetering had aangebracht. De vragen zou ik nu wel anders stellen. Het zijn vragen van een vijf- of zestienjarige in de jaren tachtig.
Zou hij het eerste zaadje gepland hebben dat uiteindelijk geleid heeft tot mijn boek waarin de tempeliers en Lissewege een rol spelen ?

In ieder geval weet ik wel nog dat ik het ‘magisch’ vond om met een schrijver te praten, zelfs in zijn werkkamer, waar hij omringd zat met boeken en kasten die vol staken met steekkaarten waarop allerlei informatie geschreven was in een minitieus geschrift. Een magische kamer vond ik het. Iets meer dan dertig jaar later ben ik zelf officieel ‘schrijver’. Omringd door boeken. Niet met steekkaarten, maar met Evernote, notitieblok op smartphone, papieren notitieboek en losse briefjes om alles te onthouden. De magie van het schrijven heb ik al ontdekt. Nu nog een magische kamer vinden…

“We gingen vol verwachting naar de Europastraat 24 te Lissewege. Toen we daar aankwamen, werden we vriendelijk ontvangen door de vrouw van Johan Ballegeer. Zij zond ons naar het kamertje waar de schrijver werkt. Daar aangekomen, keuvelden we eventjes over koetjes en kalfjes en toen begonnen we aan het interview…
Waarom werd u eerst onderwijzer en bent u niet onmiddellijk schrijver geworden ?
Als ik 30 jaar geleden, toen ik begon te schrijven, evenveel succes had, zoals ik nu heb, dan zou ik schrijver geworden zijn. Maar dan wist men niet wie je was. Niemand vraagt je of je een boek wilt schrijven. Niemand kent je, ook de uitgevers niet. Je gaat zomaar in je eentje een boek schrijven. Je weet ook niet wat dat in het laatje zal brengen. Een moeilijke situatie. Ik ben gewoon in het onderwijs gegaan omdat mijn vader dat wou. Mijn vader vond dat ‘ideaal’ onderwijzer worden. Ik heb altijd geprobeerd er het beste van te maken (hier wijdt Johan Ballegeer eventjes uit). Als we zouden weten wat te doen als het te laat is, dan zou iedereen het anders doen. Toen dacht ik dat onderwijzer een ideaal beroep was. Nu voel ik me beter als schrijver.
Heeft u bepaalde studies moeten doen om schrijver te worden ?
Nee, dat kun je gewoon niet. Je kunt niet voor schrijver leren (hier gaf hij enkele voorbeelden). Je moet eerst en vooral een ontzettende documentatie aanleggen. Je moet bijna je eigen encyclopedie maken (hierop toonde hij zijn bakken met steekkaarten). Als je al het materiaal verzameld hebt, dan begin je een korte inhoud te maken zoals bijvoorbeeld bij een opstel. Nee, voor schrijver kun je niet leren. Dat ben je. Je bent een geboren ‘leugenaar’. Je kunt goed schrijven. Van sommige dingen ken je iets, bijvoorbeeld van schepen. Als je wat van techniek kent, schrijf je science-fictions. Maar ik ken niets van techniek. Ik weet alleen dat een raket omhoog gaat, als hij niet valt tenminste. Dus moet ik niet proberen een science-fiction te schrijven. Je kunt het of je kunt het niet. Je hebt gevoel voor ritme of voor muziek of voor een mooi verhaal. Zoals bijvoorbeeld bij ‘Geen meiden aan boord’ als Marjanne bij het graf van haar vader staat, heb ik zitten wenen. Als je dat niet hebt….
Waar haalt u de inspiratie vandaan ?
O, dat is niet moeilijk. Er gaat iets voorbij en hop, je hebt inspiratie. Mijn dochter bijvoorbeeld zat altijd op haar nagels te bijten. Toen heb ik Judith geschreven (hier geeft hij enkele voorbeelden). Maar inspiratie, als men mij maar kan zeggen wat inspiratie is. Ik weet het niet. Je ziet iets en zegt : ‘Hé, wat is dat ?’ en je gaat opzoekingen doen. Je denkt : ‘Is dat zo gegaan ?’. Je vindt het de moeite waard om verder te vertellen. Je hebt soms schrijvers die zeggen : ‘Ik had geen inspiratie.’ Dat wil zeggen : ‘Ik was te lui om te werken.’
Welk boek dat u zelf geschreven heeft, vindt u het mooist ?
Nou, ik vind het jongste het mooiste. Ik vind ‘Geen meiden aan boord’ het mooiste (hier wijdt hij eventjes uit).
Welke boeken schrijft u het liefst : historische of toeristische ?
Die toeristische boeken, dat is gewoon omdat men het aan me vraagt. Het liefst zou ik boeken schrijven zoals ‘Geen meiden aan boord’. Maar af en toe komt er een uitgeverij die wil dat ik bijvoorbeeld een boek over Brugge schrijf. Omdat men me dat vraagt, doe ik dat. ‘Geen meiden aan boord’ is me ook gevraagd, hoor. (Hierop legt hij uit hoe het gebeurde) (nu drinken we iets).
U schrijft veel historische boeken, waarom nooit science-fictions bijvoorbeeld ?
Wel, voor science-fictions moet je iets van techniek weten. Zoals ik al heb gezegd, weet ik daar niets over. Ten tweede : de mensen blijven even dom. Asl we hen steeds maar weer op hun stommiteiten uit het verleden drukken, begrijpen ze misschien dat ze uit het verleden kunnen leren. Er zijn altijd allerlei stommiteiten gebeurd. Mijn boeken zijn eigenlijk anti-oorlogsboeken (hier legt hij dit eventjes uit).
Bestonden enkele personages uit uw boeken in het werkelijke leven?
Wel, Judith, de eerste gravin van Vlaanderen bestond echt. ‘De H77 is gebleven’ is ook echt gebeurd. Er hangt zelfs een foto van de scheepsjongen in een kapel in Knokke-Heist. ‘Koning David’ is ook echt gebeurd. Ik zeg niet dat Marjanne uit ‘Geen meiden aan boord’ echt heeft bestaan zoals ze daar beschreven staat. Maar het liedje ‘daar was laatst een meisje loos’ bewijst het.
Wie tekent de omslagen van uw boeken?
Vroeger was dat S.V., maar die is plotseling ziek geworden. Zeer spijtig. Nu is het André Sollie. En die tekent zeer mooi. IK koos hem ook omdat hij de ontwerpen van de omslag geeft. Sommige illustrators willen dat niet doen. (hij toont enkele ontwerpen van omslagen die aan de muur hangen)
Hebt u zoals enkele acteurs en schrijvers een groot voorbeeld?
Ik probeer mezelf te zijn. God, nee. Ik vond het altijd zo vreselijk, zo van die jongetjes op de speelplaats : ‘ik ben Tahamata en ik ben die….’ Blijf jezelf. Je bent jezelf waard. Wat je zelf bent, ben je. Ik ken een meisje dat staat te wringen en te draaien zodat het Sandra Kim is. Ik vind het zo belachelijk dat het groot is. Vindt ze haarzelf niet goed genoeg? Iedereen heeft toch zijn eigen waarde. Waarom zou ik iemand nabootsen? Ik ben Johan Ballegeer en ik voel me goed in mijn vel. Ik heb niemand nodig. Er is niemand die moet zeggen dat ik moet doen. Dat wil niet zeggen dat ik in het begin geen raad heb gevraagd aan oudere collega’s, dat wel. Maar zo opkijken naar iemand? Nee. Ik heb wel een grote bewondering voor Filips de Schone (hierop wijst hij naar een beeld van Filips de Schone dat in de hoek van de kamer staat). Maar dat wil niet zeggen dat ik me aan hem optrek. Men moet zich aan zichzelf optrekken. Men moet proberen met ziekten, problemen, tegenslagen, ja zelfs met buizen door het leven te gaan.
Zit het schrijversbloed in de familie?
Mijn jongste dochter heeft ooit eens een verhaaltje geschreven voor Zonneland. Toen kreeg ze daar 2000 fr. voor. ‘Is ‘t al,’ zei ze. ‘Ik doe het niet meer’. Ja, ze kunnen wel maar ze willen niet. Ze dacht dat ze er minstens een paard zou voor kunnen kopen. Zo rap gaat dat niet. Je moet kleintjes beginnen.


Dat waren de woorden van Johan Ballegeer, meer dan dertig jaar geleden. Jammer dat ik zijn ‘uitweidingen’ niet heb genoteerd, welke informatie gaf hij daar niet weg ? Informatie die een beginnend schrijver van pas zou kunnen komen, daar ben ik wel van overtuigd. Dus heb ik zelfs gedaan wat hij in het interview zei : klein beginnen en jezelf blijven. Vandaar een simpele thriller in eigen beheer uitgeven. In welke omstandigheden je ook zit : blijf altijd jezelf, blijf jezelf trouw en wat je ook wilt doen : het zijn de kleine daden, de kleine stapjes die kunnen zorgen voor een groot resultaat.

Dank je wel Johan Ballegeer, voor deze wijze raad uit het verleden.
Johan Ballegeer (1927-2006)

Woorden uit het verleden
Foto : www.zwinstreek.eu
Please follow and like us:

Het derde geheim van de OLV-kerk te Lissewege : de groene mannen

Een nieuwe video over verborgen symboliek OLV kerk Lissewege : de groene mannen. Groene mannen worden al eeuwenlang gebruikt. Zij verwijzen naar een mannelijke vruchtbaarheidsgod, naar een bosgeest. Sommige beweren dat het groene masker (masca) zou verwijzen naar de geestenwereld : wie gemaskerd is, verkeert in de geestenwereld (cfr. carnaval was een feest om de boze geesten van de winter te verjagen of halloween). Verschillende volkeren vereerden de groene man, die vaak te maken had met inwijdingsrituelen van jonge mannen (cfr. jack-in-the-green in Engeland – Robin Hood zou ook ermee verbonden zijn). De groene man kan gebaseerd zijn op de Romeinse god, Dionysus of de Egyptische god Osiris. Groen is etymologisch verwant met groei, wat niet verwonderlijk is voor een verwijzing naar een vruchtbaarheidsgod. In oude kerken zitten ze vaak ergens verborgen of op hoge plaatsen. Rosslyn Chapel, één van de plaatsen die vernoemd wordt als bergplaats van de Heilige Graal van de tempeliers zijn er honderd groene mannen verstopt. In de verhalen van Koning Arthur kwam er vaak een groene ridder voor. 
Wat heeft dit te maken met de kerk in Lissewege : Walram Rombout heeft groene mannen, die je kan herkennen als een gezicht bestaande uit bladeren verwerkt in de preekstoel en in het orgel (naast de engelen die op een hoorn blazen).

Wil je meer weten over groene mannen ? Je kan altijd een lezing op maat vragen, zie deze pagina.

Foto’s : Bruno Jacxsens

Please follow and like us: